Samen genieten van een toch wel vroege zondagmorgen.

Een zondag in oktober. Er is een reportage geboekt voor de kleinkinderen. Als cadeau voor oma. Het mooie aan ouder worden, is dat je een heleboel mensen hebt die verbonden zijn, en dat de lijn samenvloeit bij jou.

Het is een echte najaarsdag. Het regent zachtjes. Vol verbetenheid wordt het weer getrotseerd. En dan ondanks het miezerige weer: blije gezichten, samen genieten van de toch wel vroege zondagochtend. Wat heeft het leven meer te bieden?

Bij mij toch ook wel heel even angst… omdat iemand pokémons aan het zoeken is, en ik niet thuis ben in dat wereldje. Stiekem bang dat ik de Pokémons voor de ogen van mijn klant verpletteren zal huppel ik doorheen het landschap. Gelukkig blijken Pokémons bestand te zijn tegen menig fotografenvoeten ;-).

Dank je voor de fijne voormiddag!

Beeldige groet,

Ann-elise

www.ann-elise.be/fotografie

Blikken die raken. Gezinsreportage met al weer een prachtig gezin voor de lens!

Naarmate een reportage verstrijkt heb ik vaak het gevoel dat ik mensen ook echt leer kennen. Hoe kort een reportage vaak ook is. Soms heb ik het gevoel kleine hoekjes in mensen hun ziel te zien. Vaak weet ik kleine stukjes dromen. Weet ik wie er al eens een Ikea kast heeft opgezet. Met of zonder plan. Wie er de voorkeur geeft aan steentjes in hun schoen boven een wimper in hun oog. Hoe ze glimlachen van herkenning als één van de kinderen een typisch zichzelfje doet. En ik voel dat ook ik, naarmate de reportage vordert, meer open wordt. Ook af en toe de hoekjes van mijn ziel laat zien. Blikken. Kijken.

Hoezeer ik ook hou van woorden. Er zijn geen woorden die alles omvatten. Boven woorden zijn er gebaren, blikken die mensen groter en prachtiger maken.

Annelies, dankjewel voor die bepaalde blik toen je de wanddecoratie kwam afhalen! Geen woorden hadden me meer kunnen raken!

Veel liefs,

Ann-elise

http://www.ann-elise.be

Bakkersgasten :-) Bedrijfsreportage voor bakkerij Passchendaele

Ze bakken het niet al te bruin. Maar eerder perfect. Ja! Gewoon zoals we het graag hebben! Lieverkoekjes worden er wel gebakken, vb. zo van die bokkenpootjes! Het is één van de weinige plaatsen waar gebakken peren een positief gegeven zijn. Want met zekerheid geniet je dan zonder meer van een overheerlijk fruitgebak…

Uhu… Dat is! Het leven is wat je er van bakt! En al zeker bij fijnbakker Passchendaele te Passendale.

Toen ik nog in Passendale werkte een plek waar ik met regelmaat stopte om brood. Op het werk genoot ik al even veel van verfijnde gebakjes bij verjaardagen. Heerlijk!

Voor de vernieuwde bakkerij mocht ik een reportage maken met prinsheerlijke beelden (al even heerlijk als hun brood en gebak). De reportage vond plaats begin juli. Pitje zomer. Er glinsterde nog dauw op het struikgewas en in de bomen fluiten vogels hun ochtendlied. En tijdens de reportage snoof ik de geur op van zoveel lekker gebak!

Een heel fijn eindresultaat met superveel verfijnde beelden waarvan ik nu enkel al de foto van in de winkel met jullie kan delen… maar één beeld spreekt soms boekdelen :-).

Hartelijk dank Sabine & Hans voor de prinsheerlijke reportage en het vertrouwen!!!

Veel liefs,


Ook zin in lekkere taarten? Heerlijke bokkenpootjes? De lekkerste rijsttaartjes? Ovenvers brood? Eén adres: fijnbakkerij Passchendaele! Passendalestraat 236 te Passendale

Fotogenieke nestwarmte!

Het regent, sneeuwt en het hagelt op weg naar Adinkerke. 

Het autoraam is in momenten zo aangeslagen dat ik er amper nog kan doorkijken (ik denk dat ik een warme persoonlijkheid heb en dat in combinatie met hagel… dat heeft condens ;-)) 

Goed, doorheen de mailtjes weet ik al dat er een gezin op mij staat te wachten. Welk weer het ook wordt. Even aarzeling als ze me zien aankomen. De papa van het gezin vrij overtuigd dat ik niet de fotograaf maar een wandelaar ben. Met mijn wandelschoenen en rugzak geef ik vaak de verkeerde indruk. Chiroleidster werd ook al gezegd. Vond ik best wel een schoon compliment. Ik zie er jeugdig uit :-). 

Goed. We hebben regen en wind en terwijl we daar even af toetsen welke weg we zullen volgen… maken de wolken zich schuifelend uit de voeten en doet de zon wat ze moet doen: ze schijnt heel schoon over de wereldbol. Op dat vlak heb ik echt al ongelooflijk veel geluk gehad! Met het weer én met mijn klanten. Ik had er dit jaar ongelooflijk veel die de weersomstandigheden omarmden. Die er ook in geloofden dat je tussen de buien door een heel fijne reportage kan hebben. Ik kan dan zo’n intense blijheid voelen tijdens zo’n reportages. Vooral als ik zie dat mensen het ook echt menen dat ze het niet erg vinden. Spontaan vreugdedansje (regendansje 😉 ) in mijn hoofd! 

ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 1ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 2ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 3ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 4ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 6ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 7

Een heel leuk gezin. Mathis is net een kleine tovenaar. Een kleine wetenschapper, boordevol weetjes. Ook hij zou zonder meer mee kunnen spelen in een verfilming van de boeken van Roald Dahl.

ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 8ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 9ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 10

Van de mama van Mathis dacht ik dat ze iets deed in de sociale sector. Zo’n lieve, opgewekte vrouw! Weer zo iemand die de wereld echt opmooit door haar manier van communiceren, haar manier van zijn, …

ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 11ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 12ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 13ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 14

Een reportage waar ik vrolijk huppelend (yep in de auto 🙂 ) van terugkeer. Zelfs met het feit dat mijn GSM het volledig laat afweten en ik op goed gevoel en zonder gps van Adinkerke naar Diksmuide moet rijden.

Ik stop per strekkende kilometer om de weg te vragen én krijg telefoonassistentie van manlief als ik op een bepaald mensloos stukje toch twijfel.

Mijn richtingloosheid blijft, daar kon de zeelucht weinig aan veranderen.  Maar hé, een netwerk van wildvreemde weguitleggers en een lieve, geliefde bekende  leiden  me netjes tot Diksmuide. Hoe schoon is dat al niet weer? 

Dank je voor de fijne ochtend!

Dat er veel mooie dingen mogen rijzen (ik wou reizen schrijven 😉 ) bij jullie ontdekkingsreiziger!    Gefeliciteerd Mathis! 

Heel fijn om jullie te ontmoeten!

Veel liefs,
Ann-elise

www.ann-elise.be 

Gefeliciteerd, Lowis!

Ook hier een fijne kerel voor de lens!

Je voelt de guitigheid kopje duikelen in de lucht met Lowis en zijn klein broertje!

ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 1ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 2ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 3ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 5ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 7

ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 6ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 4

Ook tijdens deze reportage héél veel wind en met tijd ook héél veel regen. Geluk is de kunst om een boeket met bloemen te maken waar je bij kunt en gelukkig terug een heel sympathieke mama aanwezig die meteen ook ziet dat haar jongens overal kunnen stralen 🙂

Dank je voor de fijne reportage!

www.ann-elise.be

Proficiat! Mama van Mila, Mila, Milan en Milan!

De dag van de reportage zat ik midden in een boscomplot. Iemand had ijzeren piketten ergens in het bos verstopt en tijdens het struikelen belande ik nogal hard met hand en bil op ijzeren piketten. Twee littekentjes rijker na deze reportage.

Ik vermoed dat het de boswachter was, die niet wou dat mensen van het pad afwijken en dat hij een systeem ontwikkelde.    Ziet hij fotografen die van het pad afwijken dan laat hij pijnlijke piketten van in de grond opkomen, vallen ze er op dan worden ze doorgeschakeld  via het camerasysteem naar de boswachtercentrale en de boswachterdelegatie beslist dan welke maatregel er noodzakelijk is.  Ik denk dat ze bij mij dachten  ‘ah, struikeltje’, heeft haar les wel geleerd voor vandaag. Goed, lieve boswachters, ik hoop  dat jullie er over waken dat jullie het piketsysteem niet toepassen op de mensen die mij vergezellen tijdens een reportage. 

ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 9

Gelukkig was er Mila tijdens deze reportage waardoor de pijn wat minder werd.  Mila is echt een kei in het bijstaan van zich minder goed voelende mensen! Je vergeet de pijn meteen! Lachend en onvermoeibaar babbelt ze me door deze reportage heen.

Eén van de reportages waar ik ongelooflijk genoten heb van zoveel verbeelding en zotte fantasie.   Mila wil later 4 kinderen. Een vierling. Twee meisjes en twee jongetjes. Mila, Mila, Milan en Milan 🙂

Met Mila is het leven precies één grote tombola vol heerlijke grote prijzen. Echt zalig!

ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 1ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 6ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 2ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 4ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 7ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 3ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 5ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 8

Dankjewel voor de heel fijne, leuke, ‘fantastische’ namiddag!
Dankjewel voor het vertrouwen!!

Heel veel liefs,

Ann-elise

www.ann-elise.be

 

 

En een kleurrijke, dromerige blik op Eva :-)

In fijne scholen leer je fijne mensen kennen*!  Gekende gezichten bij deze reportage.

Als ik mensen voor mijn lens ken dan is er altijd ietsje meer  twijfel bij mezelf over mijn eigen kunnen. Altijd wat meer onrust onder mijn werknemers dus (gelukkig werk ik alleen) :-).

Nathalie en Yvan en hun gezin zijn zo mooi vanbinnen dat ik eigenlijk vermoed dat ik het niet kan vastleggen, niet kan vormgeven in beeld hoe ze echt zijn. Bij hen zijn er innerlijke vonkjes die warmte uit hun denken veroorzaken. Echt een prachtgezin! Je voelt de ziel in wat ze doen, in wie ze zijn.   Echt oprecht mooie mensen.

ann-elise lietaert fotografie lentefeest spontaan romantisch natuur poelkapelle ieper kinderen kidsfoto foto_-10.jpg

ann-elise lietaert fotografie lentefeest spontaan romantisch natuur poelkapelle ieper kinderen kidsfoto foto_-3

ann-elise lietaert fotografie lentefeest spontaan romantisch natuur poelkapelle ieper kinderen kidsfoto foto_-8

ann-elise lietaert fotografie lentefeest spontaan romantisch natuur poelkapelle ieper kinderen kidsfoto foto_-7

Mensen die weten hoe gezellig de hofbar er uitziet met de gevleugelde stad, wel die kunnen misschien wel een beetje voelen wat ik bedoel. Een soort wonderlijk samengaan van schoonheid en eenvoud. En niet alleen in wat ze doen maar ook in wie ze zijn. Dat merk je ook aan hun kinderen Lisa en Eva. Een gezin zoals ze er in mijn imaginaire wereld allemaal wel mogen uitzien

 

ann-elise lietaert fotografie lentefeest spontaan romantisch natuur poelkapelle ieper kinderen kidsfoto foto_-2ann-elise lietaert fotografie lentefeest spontaan romantisch natuur poelkapelle ieper kinderen kidsfoto foto_-5ann-elise lietaert fotografie lentefeest spontaan romantisch natuur poelkapelle ieper kinderen kidsfoto foto_-6

Eva straalt een vloed van creativiteit uit.  Een dromerige, speelse en kleurrijke kijk op het leven. Heel fijn om te zien hoe ze, nu al, haar eigen stijl ontwikkelt heeft.

ann-elise lietaert fotografie lentefeest spontaan romantisch natuur poelkapelle ieper kinderen kidsfoto foto_

ann-elise lietaert fotografie lentefeest spontaan romantisch natuur poelkapelle ieper kinderen kidsfoto foto_-4

Ook voor Eva was het vorige week feest!

Veel succes en geluk Eva met groeien en bloeien!

Dankje voor de fijne namiddag!

Ook genoten van het achteraf momentje 🙂 Wat hou ik van jullie manier van denken!

Liefs,

Ann-elise

 

*: ook nog op zoek naar een héél fijne school? www.koningsdale.be,

Over prinses Noélie & mijn tweelingzusfotograaf :-)

Als ik aankom op reportage vraagt de papa of mijn zus al bezig is. Mijn tweelingzus. Ik ben niet helemaal mee met het verhaal. De papa vertelt dat hij mij precies al tegen gekomen had.  Een eindje later zie ik wat verderop een andere fotografe aan het werk. Heel gek hoe niet alleen haar uiterlijk maar ook haar kledingstijl volledig op de mijne lijkt!

Misschien heb ik het me verbeeld maar ook haar blik vertoont  een schok van irrationele herkenning wanneer we elkaar kruisen. Iets wat is blijven nazinderen.

Tijdens de reportage was ik ook steeds op zoek was naar mijn tweelingzus. Ik heb al gegoogeld op “fotograaf met krullen” en “Veurne”. Maar ik vind haar niet terug. Waarschijnlijk fout zoekwoord want bij fotograaf met krullen kom ik ook niet bij mezelf terecht. Moet ik dringend eens aanpassen in mijn SEO. 

Het gezin van Noélie had ik al eerder voor de lens (https://blog.ann-elise.be/2017/05/24/liam-in-hoeve-ter-kerst-proficiat-lieve-dierenvriend/). Heerlijk om kinderen te zien groeien. Voor Noélie moest het een prinsessenkleed zijn. En elke prinses heeft uiteraard ook een kasteel dus kon het niet anders dat de fotoshoot doorging in een kasteel. 

Een zonnige dag maar de wind snijdt messcherp. Na heel wat foto’s in het kasteel trotseren we even de kou waarna Noélie terug heerlijk warm geknuffeld wordt door papa en mama.

ann-elise spontane foto spontaan fotografie lentefeest communie romantisch ann-elise.be9ann-elise spontane foto spontaan fotografie lentefeest communie romantisch ann-elise.be10ann-elise spontane foto spontaan fotografie lentefeest communie romantisch ann-elise.be1ann-elise spontane foto spontaan fotografie lentefeest communie romantisch ann-elise.be2ann-elise spontane foto spontaan fotografie lentefeest communie romantisch ann-elise.be6ann-elise spontane foto spontaan fotografie lentefeest communie romantisch ann-elise.be4ann-elise spontane foto spontaan fotografie lentefeest communie romantisch ann-elise.be5ann-elise spontane foto spontaan fotografie lentefeest communie romantisch ann-elise.be8ann-elise spontane foto spontaan fotografie lentefeest communie romantisch ann-elise.be7

Dankjewel voor de heerlijke reportage!

Gefeliciteerd met je eerste communie, Noélie!

Liefs,

NaamAI

ps: moest er een collega fotografe dit lezen die me toevallig kruiste en toevallig ook vindt dat ze op mij lijkt… mail je even? Want dat was echt wel een heel vreemd momentje!  thx! 

Vinden wat we allen zoeken

 

We hadden net onze vliegtuigtickets geboekt en een oogwenk later was er een reportage in Pano over vliegtuigen. Over hoe dit gemotoriseerd vervoer wel een heel erg grote impact heeft op het milieu. Een vliegreis belast ons moeder aarde vijf tot vijftien keer meer dan een reis met een bus of trein. Ik had nochtans net omwille van het idee dat ik dan milieubewuster was zonder bagage geboekt. Ik dacht dat het in mate van vervuiling hetzelfde was als je met een volle auto naar Portugal zou rijden. Fout. Volledig fout dus.

Dit jaar planten we 28 bomen in onze tuin. Ik hou mezelf voor dat dit telt als tegenprestatie voor onze vlucht. Ik weet het, jij weet het, dat die bomen er anders ook gingen komen. Maar alsjeblieft geen commentaar. Anders dreigt de mentale strijd met mezelf uit zijn voegen te barsten. Volgend jaar gaan we milieubewust op reis. Of niet op reis. Dat kan ook.

De gedachte om niet één keer per jaar te vliegen vind ik ook wel pijnlijk. We hebben een hele wereldbol vol elders die ik zo graag wil ontdekken. Ik vind het zo heerlijk om te kriskrassen op andere plaatsen, in andere culturen. Maar goed, dit gaat niet over mij, maar over een hele wereldbol waar we  allemaal beter zorg voor moeten dragen.

ann-elise lietaert-11

Dit jaar was het een eilandje bij Portugal, wie me goed kent weet ondertussen hoe verliefd ik op eilandjes ben. Het begrensde binnen het onbegrensde.  De zomersproetjes van de zee 🙂

 

 

ann-elise lietaert-4

Het was terug een reis met héél veel wandelingen.

Dramatisch ingestelde mensen zouden waarschijnlijk zeggen dat we slechte ouders zijn. Op deze foto hadden we een korte wandeling gepland. Uiteindelijk bleek mijn korte wandeling 14 km te duren doorheen gebergte (een slordige 5 uur). En ik ben dan ook zo’n onverdraagzaam type die geen berg kan beklimmen zonder de top te bereiken. Wat het alleen maar erger maakt is dat ik er ook steevast van overtuigd ben dat het echt niet meer ver is.

Omdat mijn mannen niet willen onderdoen voor “een meisje” gunnen ze me af en toe een momentje op de top.

 

ann-elise lietaert-5

Ik heb een hekel aan zwembaden (misschien teveel begrenzing binnen het begrensde ;-)) Zee of meerzwemmen daarentegen vind ik heerlijk. Zee-meer-zin.

ann-elise lietaert-6ann-elise lietaert-7ann-elise lietaert-8

Couleur  locale, zo’n marktjes wil ik ook wel bij ons thuis.

ann-elise lietaert-10

ann-elise lietaert-12

 

ann-elise lietaert-13

Op een avond waren we aan het wandelen doorheen een oud stadsdeel. Plots stonden we voor een oud, bouwvallig pand. Houten luikers waar de zon nog net doorheen kon vallen. Ik ben zo’n type dat heel graag in huizen binnen piept. Met mijn neus tegen het kleine stukje raam gedrukt zag ik een soort werkplaats, bijna zoals van  Gepetto. Of van de GVR.   Het leek alsof de tijd er was blijven stilstaan. Net toen we verder wilden lopen kwam er een oude man, met grote handen,  zijn armen gespreid, naar ons toe gelopen.

Even zag ik een potentiële zelfmoordterrorist en stapte met stevige tred verder. De man kwam ons achter na, deed teken dat we met hem mee moesten gaan. Blik op Jona: die vond het ok, dus ik ook :-).  We volgen de man met zijn grote handen. Hij loodste ons terug naar het pand, haalde een grote sleutel uit zijn broekzak, knipoogde en zei tegen mij “It seems that you caress things with your eyes”  en leidde ons binnen in een atelier. Een oude werkplaats waar de zon in al haar glorie en door de kieren heen zachtjes had neergestreken.  Het atelier was van hem en zijn zoon.  Beiden ukelele en gitaarbouwers. Ik verbaasde me over de ambacht, over de nauwkeurigheid waarmee bovenbladen werden glad geschuurd en vernist, over de verschillende mallen die hij met zorg had opgeborgen, over een nieuw instrument met twee halsen die hij lang geleden had gemaakt en die hij ooit graag wil vermarkten.

Hij sprak zo gepassioneerd over wat hij deed. En menslief, ik hou zo van de matelozen. Van mensen die met hart en ziel houden van wat ze doen. Hij speelde een liedje van Greg Laswell (alleen de keuze vond ik zo bijzonder) voor ons… Zijn blik omhelsde me opnieuw en ik deed alle moeite om het moment niet te verbreken. Zo puur en mooi.

We hadden een vrij diepzinnig gesprek. Over leven, waarden en normen, politiek en de wijze waarop je in het leven kan staan. Meestal kan ik me niet zo goed behelpen in het Engels… maar op de één of andere manier vloeide het…  Na een tijdje bleek dat zijn andere zoon als verpleger in Antwerpen werkt (hoe klein kan de wereld zijn),  hij vertelt ons over hoe mooi Brussel is en wat we er zeker nog moet bezoeken :-). Het MIM op één.

Iben moest al een hele tijd héél dringend plassen, zijn gezichtje vertelde dat hij echt “nu” moest plassen. Jona vertrok met Iben, we spraken af op een gemeenschappelijk punt.

Toen Rube en ik vertrokken kregen we een stevige handdruk en een knuffel. Hij keek me aan en vertelde me in wat voor “a wonderful, strange world” we leven. En dat we altijd de vrijheid hebben om het mooie te zien. Altijd. Hij kijkt me aan neemt mijn hand vast en zegt dat ik wanneer dan ook, op welk moment dan ook altijd welkom ben.  Rube en ik hebben te weinig handen om te wuiven wanneer we vertrekken. Rube eveneens onder de indruk van de magie van het moment ook al had hij het gesprek niet echt kunnen volgen.

Zowel Jona als ik hebben online deze man proberen terug te vinden. Het voelt aandoenlijk onvoltooid. Elke vezel in mijn lijf heeft het gevoel dat ik daar thuis kwam in mijn zoektocht naar harmonie en rust. Maar misschien is het ook weer eigen aan mijn melancholische zelf. Heb ik altijd een soort heimwee naar een plek van wat kon zijn en niet is geweest.

ann-elise lietaert-18

 

ann-elise lietaert-14

De woeste zee. Kermis der zintuigen.

ann-elise lietaert-3

ann-elise lietaert-15

Op sommige strandjes op het eiland heb je natuurdouches. Er is een soort zandachtig zwart zand dat  echt blijft plakken. Het is dan vaak ook noodzaak om even te douchen als je comfortabel in je kleren wil zitten. Op dit strandje stond de douche heel afgelegen en waren we er van overtuigd dat we buiten ieders gezichtsveld vertoefden. Net op het moment dat ik aan het douchen was, passeerde er net boven mijn hoofd parachutist die een paar meter verder landde. Ik vermoed dat die volledig verblind was door mijn witreflecterende billen (of hij wou mijn spuuglelijke paarse handdoek van dichtbij zien, dat kan natuurlijk ook). Manlief had de fijne reflex om dit ook even op de gevoelige plaat te zetten (jullie krijgen uiteraard de gecensureerde versie al zijn de echte beelden echt wel hilarisch 🙂 ).

ann-elise lietaert-16ann-elise lietaert-19ann-elise lietaert-20

Kraantjeswater, wie Rube kent weet dat op welke manier hij ook drinkt hij sowieso nat wordt. Dit bleek de droogste manier te zijn 🙂

ann-elise lietaert-21

ann-elise lietaert-23ann-elise lietaert-25

Wolkenzee. Groot geluk onder onze voeten.

ann-elise lietaert-26

Vierhoog boven de wolken.

ann-elise lietaert

Ik heb nooit mijn echte fotocamera mee op reis (mijn milieubewuste handbagageregel…. Als er al een God bestaat dan vraag ik me af wat God daar allemaal moet van denken, dat ik zo heel vaak heel veel denkfouten maak) .

Ik heb wel zo’n piepklein compacttoestelletje bij me. Op momenten die filmisch het mooist zijn is het vaak hoofdzonde en gevloek dat ik mijn fototoestel niet voor handen heb. Van de mooiste momenten neem ik vaak geen foto’s omdat ik weet dat ik het nooit zal kunnen vastleggen zoals ik het wil. Dit was zo’n momentje met mystiek licht. Het vreemde op dit eiland is dat er altijd een groot deel bewolking sluimert en plots, als uit het niets, er een streep zonlicht er door heen valt.

ann-elise lietaert-24

Ah, samen  met mijn kanjers op reis… Geluk is zweven onder en boven wolken. Vinden wat we allen zoeken. What a wonderful, strange world.

Liefs,

Ann-elise

www.ann-elise.be