De kracht van de verbeelding!

Mijn jongens (ja, ok, goed, ik ook) zijn dol op verhalen. Geen filmpjes bij ons in de auto maar wel urenlange luistercd’s die je meenemen naar ongekende werelden. Die ons laten vertoeven in oude mythes en legendes. Ik vind het heerlijk als mijn boontjes, lachend en onvermoeibaar, in hun fantasiespel de magische wereld  verkennen op een bijzondere, vergaande, creatieve manier.  Wat is het heerlijk als zich met het grootste gemak in de wereld van de verbeelding begeven. Als koning Sunjata tot leven komt in onze badkamer en me meebeweegt in het ontstaan van Mali dan  vind ik het super als ik ook een rol toebedeeld krijg in hun toneelstukje.
Verhalen kunnen een nieuwe manieren van leven creëren (geen denderend, altijd even positief voorbeeld maar denk maar aan de vele religieuze verhalen. Of ze nu uit de bijbel of de koran komen, uiteindelijk hebben ze toch wel hun impact op deze bol). Door ons een alternatieve denkwereld voor te stellen, alternatieve manieren van denken en doen kunnen we onszelf en onze maatschappij veranderen. Veel langverwachte momenten zijn nog op verhalen aan het wachten! Laten we fanatiek zijn om een verhaal te brengen die deze wereld mooier en lieflijker maakt!  Wat we nodig hebben is een massa die een ecologisch sterk en liefdevol verhaal schrijft! We moeten met zijn alleen meer utopisch zijn!
DSC_8933-bewerkt-2bestelling.jpg© Ann-elise

Op zoek naar vrede…

5-vredeseducatie
Oorlog is niet heldhaftig. Oorlog is niet heroïsch. Oorlog is geen avontuur. Geen spelletje. Oorlog is rampspoed. Tragiek. Rottigheid. Pijn. Angst. Lijden. Dood. Oorlog is waanzin. Oorlog is krankzinnig. Oorlog is … moeten vluchten.
Vluchten. Alles achterlaten. Je hele hebben en houwen, bestaat er een dramatischer gebaar van afscheid?  Hoe verscheurd moet je je niet  voelen? Letterlijk en figuurlijk het dak achterlaten dat je ooit beschut en beschermd heeft omdat ijzige winden blazen door wat misschien ooit warm en veilig is geweest. Angst die zich naar binnen klauwt… én het verhaal dat er een plek bestaat waar mensen vredevol met elkaar samenleven (ik hoef er geen tekening bij maken dat dit vaak niet overeenkomt met de realiteit als ze deze plek dan toch bereiken). En dan doet de duivel je een voorstel. In ruil voor geld, een boottochtje naar de betere wereld.
Men gaat uiteindelijk vrij ‘discreet’ om met het aantal kinderen die nog steeds dagelijks sterven op zee. De waarheid doet de duivel blozen…
 

Vredeseducatie

4-1-vredeseducatieIk, die zo hou van mooie dromen, heb de laatste weken en maanden mijn hoofd gebroken over wat voor vele mensen een nachtmerrie was en nog steeds is. Oorlog.
Voor de provincie West-Vlaanderen mocht ik enkele illustraties maken in het thema van herinneringseducatie rond WO I. Een bijzonder boeiende opdracht maar tegelijkertijd enorm confronterend. Vooral als je ziet en leest wat er ook de dag van vandaag nog steeds gebeurt.
Hoe is het mogelijk dat we niet meer leren uit de geschiedenis? Dat geweld bij mensen steeds opnieuw een gigantische grootte aanneemt? De kruistochten, de heksenvervolging, de wereldoorlogen, het conflict in de Gazastrook, wat er nu met IS aan het gebeuren is… Bizar, maar waar macht groeit, daalt de moraal. De meeste mensen hebben waardebesef. Kennen mededogen, medelijden, … Hoe komt het dat deze waarden en daaruit voortvloeiende normen verdwijnen? Wanneer komt de draak uit de mouw?
Het verhaal van elke oorlog zou er één moeten zijn met een onmiskenbare vredesboodschap. Aan de hand van herinneringseducatie, verantwoorde herinneringen, draagt onze provincie hier toe bij. Leren uit het verleden met als vooropgesteld doel ‘respect’.
Het verwondert me als ik soms lees wat ik lees op sociale media. Hoe kan het dat het humane nog zo vaak geschonden wordt? Menselijke waardigheid… en soms wordt er geschreeuwd van rechts dat eigen volk op de eerste plaats komt (wat er op volgt wil ik hier zelfs niet typen)… maar hoe kunnen mensenrechten links of rechts zijn? Ze zouden geen onderdeel mogen uitmaken van een politiek debat. Net zoals je geen godsdienst kan aangrijpen om kanonnen en bommen te laten bulderen. Vaak tot afschuw van vele anderen die hetzelfde geloof belijden.
Met dit kaartje wou ik duidelijk maken dat ook de vijand een mens is van vlees en bloed. Een mens die meestal niet op eigen initiatief meevecht. Iemand die kan sneuvelen. Iemand die met hart en ziel verlangt naar vrouw en kind. Met huid en haar bij hen zou willen zijn. De man van. De vader van. Het verdriet aan beide kanten is vaak even groot.
www.west-vlaanderen.be/vredeseducatie
https://www.facebook.com/WOIindeklas