En als je zus nog een klein Boontje wil dan…

Voor de geboorte van Julian, ons neefje, verwerkte ik hun foto’s van de zwangerschapsreportage in een piepklein verhaaltje. Na een lange zoektocht vond ik iemand die het precies kon drukken zoals ik het wilde (op dik karton) zodat ook Julian er al héél vroeg plezier zou aan kunnen beleven. Ik vind het altijd prinsheerlijk als ik woord met beeld mag combineren!
schermafbeelding-2016-11-18-om-14-27-17

Deze diashow vereist JavaScript.

Mijn osteopate :-)

Een grote 6 jaar geleden werd ons Ruubje geboren. Na een zware bevalling nam zijn eerste adem de onze eventjes weg. Het was echt een pracht van een baby (nu niet fronsen en denken dat alle ouders dit vinden van hun kindje. Eerlijk? Ik had echt nog nooit zo’n mooie baby gezien en ik moet eerlijk bekennen dat er al vrij veel mooie baby’s geboren werden in mijn familie dus het was echt wel een supermooie, fantastisch, prachtige baby).
Na enkele weken begon Ruubje steeds meer en meer te huilen. Na opname in het ziekenhuis bleek dat ons Boontje een erge vorm van reflux had. Een serieuze zoektocht naar alle mogelijke middelen leidde ons enkele maanden later tot bij een osteopate in Brugge die, zo bleek later,  een eigen praktijk had in Moorslede.
Bij sommige mensen heb je het gevoel dat ze je passen als een vertrouwde winterjas. Wel, bij Ilse, de osteopate had ik dat ook. Ze was veel meer dan de osteopate van ons Rube. Ze is zo iemand die, innerlijk en lijflijk doordrongen van wat ze doet,  het beste uit zichzelf maar ook uit de ander naar boven haalt.
Ik vond het enkele weken geleden dan ook heerlijk dat ik in wat frisse najaarslucht tussen de blaadjes heerlijke plaatjes mocht schieten van haar zoontje en dochtertje.
20161105_dsc3977gitteenwarre-1blog20161105_dsc4024gitteenwarre-4blog20161105_dsc3979gitteenwarre-2blog20161105_dsc3980gitteenwarre-3blog
 
 
 
 

Door een andere bril

 
vredeseducatie-1
Gisteren werd Trump verkozen als president. Als je het mij vraagt niet de beste keuze maar laat ons eerlijk zijn… er was ook wel geen waardig alternatief.
Weet je, om rampen te onderdrukken is er meer dan nodig dan politieke leiders die hun verantwoordelijkheid nemen. Er is een collectieve vloed van empathie nodig!
Zoals filosoof Roman Krznaric al eerder aanhaalde, we moeten de homo empathicus in onszelf herontdekken, want ook als burgers hebben we een taak te volbrengen.
Empathie is meer dan louter sympathie. Het gaat over kunnen begrijpen, ervaren en aanvoelen wat er in de ander omgaat. Natuurlijk is empathie niet het antwoord op alles maar louter met politieke verdragen en wetten redden we het niet. Vrede op lange termijn kunnen we enkel bereiken met humanisering.
Daarom is het zo belangrijk om al van jongs af aan kinderen begrip voor anderen bij te brengen, hen te helpen om het wij-zij-denken tegen te gaan.
Zet kinderen op weg om af en toe eens een andere bril op te zetten!
Meer weten over vredeseducatie? http://www.west-vlaanderen.be/vredeseducatie
 
 
 

Prinsheerlijke gezinsreportage

De laatste zaterdag van oktober werd er een mooi stukje westhoek met me gedeeld. Zoals we allen weten: een mooie omgeving gedijt het best… met mooie mensen er in!  Een superleuke namiddag met een prachtig gezinnetje!
De kers(t) op de taart houden we nog even achter de hand voor het kerstkaartje 🙂
 

© Ann-elise Lietaert

Kaboutermeisjes

Sommige mensen beweren dat kabouters in paddenstoelen leven… maar sommige kaboutermeisjes vinden gewoon hun thuis in een fantastisch leuk gezinnetje!
Enkele foto’s van Lili tijdens de reportage voor geboortekaartje van Lou!

Deze diashow vereist JavaScript.

© Ann-elise Lietaert