familiereportage in zijn dubbele betekenis.

 
familiereportage1
Het wordt pas echt een familiereportage als je tijdens familiefeestjes een familiereportage hebt. Dan is het twee keer een familiereportage, in de eerste plaats omdat het een familie is, in de tweede plaats omdat het van (schoon)familie is.
Eerlijk bekennen dat ik het heerlijk vond om even buiten te kunnen vertoeven. Een fijn  moment met fijne mensen voor mijn camera!
Dankjewel!
familiereportage2familiereportage3familiereportage5familiereportage7familiereportage8familiereportage9
www.ann-elise.be
 
 

Het klopt als een bus! Proficiat!!!!!!!

banner ieper ann-elise  1.jpg
Als Sofie van Suffis trouwt dan moet alles wel kloppen als een bus…  🙂
Op 30 september stapten Sofie en Wes in het huwelijksbusje.
Om hun zonnige en stralende levenshouding nog wat extra kracht bij te zetten, droegen de plaatselijke supporters gouden accessoires, en uiteraard ging de verkondiging van hun liefde gepaard met een ‘big smile’.   Ik vermoed dat als er een olympisch discipline zou zijn voor spontaan lachen dat Sofie deze zeker zou hebben gewonnen.
Een dag waarin in een zekere eenvoud alles toch bruiste en parelde!
‘S middags werd alles beklonken in de Stek in Poperinge. Qua licht niet de meest makkelijke plaats om te fotograferen maar qua sfeer des te meer een heerlijke plaats om momenten te verbeelden.  Een plek waar je niet anders kan dan verwondering en waardering voelen voor pure eenvoud. Een plek waar ik moeite had om zelf niet voortdurend te kijken naar de foto’s die er uithangen van Dieter. Dieter Procureur is voor mij één van de beste fotografen van Vlaanderen. Wat hij maakt zijn geen gewone foto’s meer, het is gewoon kunst. Zijn foto’s hebben een sfeer die je gewoon niet op papier kunt beschrijven.  Ze zijn zo bijzonder dat je even naar adem moet happen.
Maar goed, betoverd en geïnspireerd door mooie beelden probeerde ikzelf in een woordloze taal momenten beet te nemen. Bewust van het feit dat er me altijd wel iets ontsnapt. Een ontroerende wenkbrauwfrons, een grappige oogopslag, … Ook hier terug mensen met charisma, wat het heerlijk maakt om ze te mogen verbeelden.
Het werd een milde, vrolijke namiddag met fijne mensen! De perfecte voorloper voor een fijn avondfeest!
En dat alles als een bus leek te kloppen bleek ook uit het feit dat er een ‘bus’ stond.
‘S avonds even de grens over om nog wat sfeerbeelden te maken van het avondfeest en van het koor van hun dochtertje dat optrad. Mijn voltallige lijf en haar leden waren onder de indruk van het mooie optreden.
Omdat:

  1. ik niet meedoe aan kastelendiscriminatie
  2. ik eigenlijk ook niet zo supergoed ben met de weg
  3. ik ietsiepietsie verstrooid was

stormde ik eerst niet bijster elegant het verkeerde kasteel van de ‘verkeerde trouwers’ binnen. Natuurlijk één en al spijt dat ik mijn visitekaartjes thuis vergeten had! Daar gaat mijn internationale carrière.
Enkele minuten later één en al dankbaar om de vriend des huizes in zijn gouden kostuum aan de parking van het volgende kasteel te zien! Die dacht waarschijnlijk dat ik wel héél enthousiast zwaaide (deed ik ook, blij dat het in dit geval niet derde keer goede keer was).
Nogmaals proficiat, Sofie & Wes!
Het was fijn om de beelden te mogen neerzetten!
huwelijksfotografie ieper ann-elise 1huwelijksfotografie ieper ann-elise 2huwelijksfotografie ieper ann-elise 3huwelijksfotografie ieper ann-elise 4huwelijksfotografie ieper ann-elise 5huwelijksfotografie ieper ann-elise 6huwelijksfotografie ieper ann-elise 7huwelijksfotografie ieper ann-elise 8huwelijksfotografie ieper ann-elise 9huwelijksfotografie ieper ann-elise 10huwelijksfotografie ieper ann-elise 11huwelijksfotografie ieper ann-elise 12huwelijksfotografie ieper ann-elise 13huwelijksfotografie ieper ann-elise 14huwelijksfotografie ieper ann-elise 15huwelijksfotografie ieper ann-elise 16huwelijksfotografie ieper ann-elise 17huwelijksfotografie ieper ann-elise 18huwelijksfotografie ieper ann-elise 19huwelijksfotografie ieper ann-elise 20huwelijksfotografie ieper ann-elise 21huwelijksfotografie ieper ann-elise 22huwelijksfotografie ieper ann-elise 23
banner ieper ann-elise 1-2huwelijksfotografie ieper ann-elise 25
banner ieper ann-elise 1-3huwelijksfotografie ieper ann-elise 26huwelijksfotografie ieper ann-elise 27huwelijksfotografie ieper ann-elise 28huwelijksfotografie ieper ann-elise 29huwelijksfotografie ieper ann-elise 30huwelijksfotografie ieper ann-elise 31huwelijksfotografie ieper ann-elise 32huwelijksfotografie ieper ann-elise 33huwelijksfotografie ieper ann-elise 34
banner ieper ann-elise 1-4
www.ann-elise.be

Fotografieproject kansarmoede: 'Wie mooi is van binnen mag ook schitteren van buiten!'

Ik mocht meewerken aan een fotografieproject van ’t Schoederkloptje. Er werd stil gestaan bij mensen in armoede hun krachten en talenten die er voor zorgen dat ze hun strijd niet opgeven.
Tijdens het project heb ik me duidelijk gerealiseerd dat liefhebben alles te maken heeft met lief en niet met hebben.  15 mensen. 15 verhalen. Verhalen over liefde voor hun kinderen, hun familie, hun dieren,  hun hobby’s, hun passies, …
Mijn zus, Ann-Sofie, begeleidde het project en ik bewonder de manier waarop ze het project heeft aangepakt.  Ann-Sofie bewaakte dat het echt hun concept bleef, hun foto.
Aan de hand van de tentoonstelling wordt dit allemaal nog duidelijker gemaakt.
Het is echt heerlijk om de kamers te mogen binnen stappen. Te piepen hoe hun foto’s deel uit maken van een groter geheel. Hoe ze van ‘niets’ (een lege kamer) ‘iets’ hadden gemaakt. En neen, niet zomaar iets. Maar iets moois, iets prachtigs, iets machtigs, iets wat zoveel kracht uitstraalt! Je voelt de warmte rond hun hart wanneer ze ons deelgenoot maken van wat er belangrijk is voor hen!
Proficiat allemaal! Echt! Het is super bijzonder wat jullie gerealiseerd hebben!
(En een kus voor mijn zus, die de wereld op deze manier terug wat mooier maakte).
Liefs,
lise
ps: tentoonstelling kan nog steeds bezocht worden! Doen, zou ik zeggen!

MOEDIG 1-2
Deze mama heeft echt ongelooflijk veel gevoel voor humor! Zalig!

https://m.hln.be/regio/kortemark/tegelijk-weerloos-en-weerbaar~a204da9f/
http://www.tschoederkloptje.be
http://www.focus-wtv.be/nieuws/kamers-pastorie-tonen-het-leven-armoede#
Bijzonder fotoproject laat verhaal vertellen van mensen in armoede
www.ann-elise.be
 

Welkom Lluvia!

geboortekaartje ieper ann-elise
geboortekaartje ieper ann-elise2
geboorte ieper ann-elise
http://ann-elise.be/fotografie/Geboortekaartjes.html
(scrol verder voor meer foto’s!)
Ik zat vroeger in informaticabeheer, het was een klas met ongeveer een anderhalfdozijn jongens en nog 2 andere meisjes. Als puber had ik wel wat last van mijn stukje aangeboren rebellie. Een restje middeleeuwen dat rafelig aan mijn persoonlijkheid is blijven hangen en soms nog de kop durft bovensteken. Ik hield niet van wat moest, vond school stom en ondervond  dat vrouwen en programmeren geen goede combinatie waren (of misschien was ik de uitzondering die het cliché bevestigde, dat kan natuurlijk ook).
Beetje gênant om toe te geven maar toen leed ik aan een vrij enge manier van denken. Mensen die toen niet naar het JOC gingen behoorden standaard niet tot mijn vriendenkring. Af en toe waren er uitzonderingen maar achteraf bekennen: niet veel :-).
Soort zoekt soort en biodiversiteit in vriendenkringen was voor mij als puber blijkbaar niet evident.
Goed, een eindje terug kreeg ik een  mailtje van  iemand waar ik vroeger nog mee in informaticabeheer had gezeten. Josefien. Ze vroeg meer info rond de geboortekaartjes. Ik was wat verwonderd omdat ik nooit echt een band had met haar (ze ging niet naar het JOC ;-)) en ik kon me ook niet herinneren dat we ooit echt gepraat hadden.
Mailtjes werden heen en weer gestuurd en we besloten om af te spreken.
Als nieuwsgierige vreemden wachtten we elkaar op. Ook al is ze qua uiterlijk niet veel veranderd toch zag ik een andere Josefien dan degene die ik vroeger had gekend (maar misschien had ik nooit echt moeite gedaan). Ogen met pit. Schouders met ambitie. Een zwangere buik waar liefdevol een hand werd opgelegd. Josefien. Vreemd, maar ik had het gevoel dat ik haar wel al jaren kende. Het werd ’n intens gesprek, zo eentje dat je pas op het eind beseft dat alle andere klanten al vertrokken zijn.  Meer dan voldoende om de rest van de middag met een glimlach rond te lopen.
Enkele weken later reed ik naar haar thuis voor de reportage. Verwonderlijk, maar ik ben niet één keer verloren gereden op weg naar het vreedzame en idyllische dorpje daar ergens in Henegouwen.  Het werd een heerlijke namiddag. Op uitnodiging van Josefien had ik mijn kinderen mee die plichtbewust van het tafereel verdwenen wanneer nodig en voor de rest volop speelden met haar zoontje en dochtertje.  Het was Josefien die me tot het inzicht bracht dat het ook perfect mogelijk is om mijn kinderen gewoon mee te nemen op reportage.
Er zijn plekken waar je stil kan zijn en waar je niet de behoefte voelt om die stilte te moeten vullen omdat het gewoon comfortabel aanvoelt. Daar in Henegouwen voelde het zo. Puur. Ik had er hetzelfde gevoel als in Gozo.
Vorige week werd hun dochtertje geboren. Altijd hoopvol voor de toekomst als kinderen op zo’n mooie, vreedzame, liefdevolle plek kunnen opgroeien.
Van harte gefeliciteerd met Lluvia!
En fijn om je na al die jaren echt te ontmoeten!
 

Liefs,

lise
 
 

www.ann-elise.be

 

geboortekaartje ieper fotografie 2

geboortekaartje ieper fotografie 3geboortekaartje ieper fotografie 5geboortekaartje ieper fotografie 6geboortekaartje ieper fotografie 7geboortekaartje ieper fotografie 9geboortekaartje ieper fotografie 1geboortekaartje-ieper-fotografie-8.jpg

www.ann-elise.be

 

Proficiat met Pierrick!

Ik was zwanger van mijn tweede zoontje en ‘mijn vervangster’ (ik werkte toen nog als ortho) kwam mijn bureau binnen gehuppeld  Ze ging niet zitten maar zwierde zichzelf op een stoel. Annemie.  Charismatisch, zelfverzekerd en met iets blauws in haar haar die ik toen niet echt kon thuiswijzen (later zou blijken dat ze haar kleurpotloden aan het schilderen was).
Na mijn zwangerschap, werd ze mijn collega en ik ken maar weinig mensen die me zo goed aanvoelen als Annemie. Ze wist altijd wat ik op een bepaald moment dacht of nodig had (een gesprek, chocolade, nog meer chocolade, briefje onder mijn deur, fles water of een supradyn). Zelf was ze er van overtuigd dat supradyn de oplossing was voor een ellendig gevoel. Voor mijn verjaardag kreeg ik dan ook supradyn (voor het geval ik me iets minder goed zou voelen) en bach bloesempjes (voor het geval dat ik me aan iets of iemand zou ergeren)…
Ik ken werkelijk niemand met wie ik zoveel uren krom heb gelegen van het lachen. Jaren  en weken vol zotte verbeelding.   Uren hebben we  al dromend nepkastelen overeind gezet (die dan bij het minste zuchtje wind ook weer omver waaiden).
Het was ook Annemie die me regelmatig evaluatiegesprekken met mijn hogere zelf liet houden en die me er bij hielp om de beslissing te durven nemen om mijn ontslag te geven en mijn eigen weg te gaan.
Toen ze zwanger was mocht ik het geboortekaartje maken van hun dochtertje en nu ook voor Pierrick, hun zoontje die vorige week geboren werd.
Op een dag kreeg ik een sms van Annemie dat ze had gedroomd hoe het geboortekaartje er moest uit zien en… zo gedroomd, zo gedaan!
Proficiat Annemie & Koen met Pierrick!
En Annemie, wat fijn om je de laatste maanden terug wat vaker te zien!

Liefs,
Lies x

 

4oktoberPierrick

Regen is hemelwater :-) Proficiat Greet en Bert!

huwelijk ieper huweljksfotograaf roeselare 4.jpg
Begin september gaven Greet en Bert hun ja-woord.
De uren van de reportage viel het water met bakken uit de lucht. Maar op een kleedje van gras, tussen de bomen besloten we toch voor een buitenreportage te gaan.  Uitgerust met paraplu’s en een glimlach werd de regen moedig getrotseerd. Greet en Bert waren vastberaden dat de regen geen invloed zou hebben op hun liefdevolle dag.
(De fotografe in kwestie, die normaal gezien best wel van regen houdt, wou de regen schuwen en viel nogal letterlijk in de sloot en tot zover ze niet ontdekte dat ze vol ging met een vogelpoepachtige smurrie besloot ze ook dat het geen invloed zou hebben op haar dag :-))
Onder het geruis van regen (of zeg ik beter hemelwater?) hoorde en voelde ik de liefde ruisen. Niet alleen het water dampte, heel hun wereld dampte van een gelukzalig gevoel.
Nogmaals proficiat, Greet en Bert!!!

Liefs, lise

 
www.ann-Elise.be
huwelijk ieper huweljksfotograaf roeselare 2huwelijk ieper huweljksfotograaf roeselare 1huwelijk ieper huweljksfotograaf roeselare 3huwelijk ieper huweljksfotograaf roeselare 5huwelijk ieper huweljksfotograaf roeselare 6huwelijk ieper huweljksfotograaf roeselare 7huwelijk ieper huweljksfotograaf roeselare 8huwelijk ieper huweljksfotograaf roeselare 9huwelijk ieper huweljksfotograaf roeselare 10huwelijk ieper huweljksfotograaf roeselare 11huwelijk ieper huweljksfotograaf roeselare 12
 
BewarenBewaren

Hij was weerzienwekkend.

woonwagen
JA!
Ik wou een woonwagen.
Omdat ik vroeger (en als ik eerlijk ben nog steeds) een zigeuner wou zijn.
Ik heb sinds kort een horloge en mijn horloge zei dat het tijd was voor een woonwagen.
Op naar Rhenen waar ik een mooi exemplaar had gespot. We zagen elkaar en het was liefde op het eerste gezicht. Mijn woonwagen bleek duidelijk uit een warm nest te komen! (Wat een fijne, vriendelijke familie! Het was ons uitstapje naar Nederland meer dan waard!). Goed. De woonwagen en ik.  We vonden elkaar weerzienwekkend. Mijn geest en budget gooiden het op een akkoordje (een akkoordje, daar zit muziek in, er meteen een violist bij gedroomd 😉 ) en we besloten de woonwagen te adopteren.
Binnen kort wordt hij, de woonwagen, mijn werkruimte. Dat is precies een beetje als werken in een caravan! Je hebt altijd een vakantiegevoel! (Dat is dan misschien wat cliché, en ai ai … een fotograaf die teveel clichés gebruikt 🙂 ). Maar goed, voor mij dus de ideale ruimte om mijn verstrooide talenten te bundelen.
Net zoals sommige mensen mijn ‘hoge sokken’ syndroom uiterst vreemd vinden, zijn er ook nogal wat mensen die mijn zigeunergevoel en de woonwagen een vrij vreemd idee vinden (een zigeuner met opgetrokken sokken, misschien is er echt wel iets mis met mij). Hun gezicht kijkt dan zo bedrukt (maar misschien hebben ze er totaal geen mening over en hebben ze gewoon een slechte stoelgang. Ik heb het nog nooit durven vragen).
Maar goed, binnenkort dus welkom in mijn woonwagentje!
 

Lieve groet van een fiere bezitster/bezetster van een woonwagen!

lise