Taboedoorbrekend: over hoeveel ik verdien en zo :-)

 
spaarvarken
Enkele weken terug de resultaten van de boekhouder gehad. Ik vind het eigenlijk wel grappig dat zoveel mensen zo nieuwsgierig zijn naar mijn financiële situatie. En op een uiterst subtiele manier hier naar polsen. Schattig als er zo een kindje van in de héél nabije omgeving plots zegt: “Mijn mama en papa zouden wel heel graag eens weten hoeveel jij verdient”.
Wel, ik verdien niet genoeg om van te leven (nog niet, ik zweer bij de geleidelijkheid, maar gelukkig heb ik een man die in me gelooft en ook achter mij staat) maar wel genoeg om gelukkig te zijn.
Eerlijk? Het is echt wel even balen als je je realiseert dat je minder verdient dan een parttime werkkracht vooral als je weet hoeveel uren je erin stopt. Daar wordt het jammerend mensje in mij  wel even ongelukkig van. Maar me even ongelukkig voelen is goed, anders zou ik nog verkeerdelijk gaan denken dat het leven altijd instant geluk is ;-). En nog even eerlijk? Het is de prijs die ik voor mijn vrijheid wil betalen. Toen ik ging werken merkte ik dat ik doodongelukkig kwam als er niet vanuit een bepaalde diepgang beslissingen werden genomen. Je kunt ergens je energie in stoppen, héél veel energie in stoppen maar uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om op een andere manier de wereld wat mooier te maken. Je kunt steeds kiezen. Word je bitter? Of word je meer mens?  Het leven is een kostbare parel die je in jezelf moet ontdekken, en wanneer je dat doet maak je de wereld om je heen sowieso wat mooier, omdat je beseft hoe wonderlijk alles is. Ik verdien liever 300 euro met mijn goesting dan 3000 euro met iets tegen mijn goesting.
Welke prijs je wilt betalen voor jouw vrijheid? Wel dat is een keuze die iedereen voor zichzelf moet uitmaken. Ik heb een goede vriendin die onlangs ook deze stap heeft durven zetten. Net als ik zo één van die  ‘varkens’ die niet in haar spaarvarken maar in zichzelf investeert. Ik weet dat het bij haar ook op financieel vlak worstelen is, maar ze staat er! Groeit en bloeit en is mijn partner in crime als ik even wil ventileren, zin heb in ongelooflijke gezonde voeding of degene die naar me luistert of op me inspreekt als ik eventjes niet meer in mezelf geloof (Lieve O. , dankjewel daarvoor :-)).
Hé, wie had ooit gedacht dat ik tijdens mijn werkuren gewoon even zou kunnen tekenen (vergaderingen uiteraard niet meegerekend voor de ex-collega’s onder ons ;-),  gewoon omdat ik er even zin in heb. Zalig toch.
 
 
BewarenBewaren

Eigenwijs!

De winnende reportage was voor kinderopvang Eigenwijsje in Keiem!
Eigenwijsje is een woord met veel huiselijk talent. Het zit hem in hoe deze fantastische mama’s dit woord vertaalden naar hun eigenwijze kinderopvang.
Kijk, als je als ouder gaat werken, dan heb je graag dat je kinderen dezelfde gezelligheid kunnen vinden als bij een gezin, en dit vind  je in de manier waarop Grietkin en Ramona in Eigenwijsje samenwerken.  #huiselijkheid #liefdevol #nofilter
Ramona en Grietkin deden me stiekem wat denken aan de 2 kleuterjuffen in onze steinerschool.  Er wordt op een uiterst zachte manier met de kinderen gecommuniceerd, en je merkt dat deze twee vriendinnen een geoliede tandem zijn. Ze kijken dezelfde richting uit; het behoeft niet altijd woorden om elkaar iets duidelijk te maken.  ‘S Morgens heerst er een gezellige drukte met hun eigen kinderen erbij. ‘S morgens voel je ook heel duidelijk hoe deze fantastische dames de buurt kleuren wanneer de oudste kinderen naar school worden gebracht. Voortdurend worden ze aangesproken door kinderen of broertjes of zusjes.
ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper1ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper2ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper3ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper4ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper5ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper6ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper7ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper8ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper9ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper10ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper11

ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper12
grappig om te zien hoe iedereen samentroept rond Grietkin 🙂 

ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper13
ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper14
Samen spelen, praten… Alles staat in het teken van de kinderen! 

ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper15ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper16ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper17ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper18ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper19ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper20ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper21ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper22ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper23ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper24ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper25ann-elise lietaert illustratie fotografie bedrijfsfotografie ieper26
Een heel fijne voormiddag bij een heel fijne opvang met heel fijne dames!
Ook interesse om je bedrijf(je) op een spontane manier in beeld te brengen? info@ann-elise.be
Veel liefs,
 
Ann-elise
 

Gezinsreportage bij -7°c, perfect mogelijk als de warmte van binnenuit straalt!

ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper8
Gevoed en gewassen trok ik met mijn auto richting Oostnieuwkerke. Wim, de man des huizes, had zijn vrouw een fotoreportage cadeau gedaan voor haar verjaardag.
Ikzelf ben iemand die wel houdt van het Belgisch weertje met haar grilligheden. Ondanks mijn voorliefde voor het zachte ochtendlicht in de winter of reportages in de regen heb ik niet zo veel mensen die mijn liefde delen en dan ook effectief in deze periode een reportage boeken.
Je kunt klagen over het weer (dat lukt menig mensen redelijk :-), of je kunt het omarmen. Dit superfijn gezin uit Oostnieuwkerke is er eentje die het omarmt.
Het werd een afwisseling van buiten en de serres omdat (ondanks mijn liefde voor het Belgische weer :-)) het toch wel bitterkoud was en ik er bij momenten niet meer in slaagde om scherp te stellen of om mijn ‘wielekes’ te verdraaien.
Een heerlijke reportage, vooral omdat het weer mensen waren die stralen van binnen uit (ik heb altijd zo’n fijne klanten 🙂 ). Het zijn van die mensen die liefdevol vertellen over een prachtige boom in de dreef een beetje verder, die verzuchten omdat ze de wereld mooi vinden. En waarbij ik dan stiekem verzucht omdat ik hen manier van kijken naar deze bol zo mooi vind…
Een koude ochtend, badend in het zonlicht, fijne mensen en een potje koffie na de reportage… Wat kan een mens zich meer wensen?
Het regent vandaag, dus de ideale dag om van binnenuit te stralen 😉
 
ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper16ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper15ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper14ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper13ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper12ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper11ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper10ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper9ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper7ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper6ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper5ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper4ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper3ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper2ann-elise lietaert illustratie fotografie gezinsfotografie ieper1
 
www.ann-elise.be/fotografie
 
 
 

High five en een vuistje voor de sluikstorter die vanaf nu zijn blikje in de PMD-zak gooit!*

20180314_DSC4266opname zonder titel1
De natuur is één groot paradijs. Zou één groot paradijs moeten zijn. Buiten spelen, buiten zijn laat een mens letterlijk en figuurlijk groeien.  Je voelt verwondering en waardering.
Wanneer je sluikstort dan vermoed ik dat je geen verwondering en waardering voelt voor de natuur. Het lijkt me moeilijk om je dan verbonden te voelen met je omgeving. Er is dan waarschijnlijk een kantelmoment geweest in je leven waarop je besloot dat deze wereldbol je niets meer kan schelen. Het lijkt me meer dan een kleinmenselijk foutje wanneer we door mensen hun toedoen tweewekelijks een volle kruiwagen afval uit de dijk halen. Het lijkt me een beetje mateloos. Dus lieve sluikstorters, Lucht je hart  even om het nadien te volgen en wordt gelukkig. Want wanneer je zelf gelukkig bent heb je de drang om van de wereld een mooiere plek te maken. Dat zouden we heel fijn vinden.
Ik heb een heilzame profilering gedaan van enkele plaatselijke sluikstorters: sommigen hebben een erg jonge baby (héél veel kleine pampers), houden van jupiler en pils van het goedkopere merk en van bifi-worstjes.  Eén iemand verzamelt serieuze zakken stront die hij in paarsachtige zakken dumpt in  de Waterstraat. Het lijkt me dapper en stoer om je behoeften in een paarsachtige zak te doen.  Maar mijn zogenaamde goede smaak die paars een ongelooflijk lelijke kleur vindt dicteert dat het allesbehalve thuishoort in een grasberm.

mooimaker ann-elise lietaert fotografie1
iemand uit de voedingssector?

mooimaker ann-elise lietaert fotografie4
Kersvers gezin dumpt pampers?

mooimaker ann-elise lietaert fotografie5
Energiezoeker vond de energie niet meer om het blikje bij  pmd te deponeren?

mooimaker ann-elise lietaert fotografie6
de symbiose van mooi en lelijk?

mooimaker ann-elise lietaert fotografie7
Landbouwer met voorliefde voor plastic?

mooimaker ann-elise lietaert fotografie8
Misschien is de juiste reactie op deze incompetentie: terug naar school. Bijleren. Leren sorteren en de gevolgen kennen van sluikstorten, van vervuilen. Of een heropvoedingskamp, dat kan natuurlijk ook. Want het lijkt me geen technisch probleem. Iedereen is perfect in staat om zijn blikjes in een vuilbak te gooien (of zijn behoeftes op het toilet te doen).
mooimaker ann-elise lietaert fotografie9
Laten we het aan banden leggen?

mooimaker ann-elise lietaert fotografie10
Een blauwtje lopen?

mooimaker ann-elise lietaert fotografie11
Samen massaal blauwtjes lopen?

mooimaker ann-elise lietaert fotografie12
Man had geld voor mossels maar niet voor een composthoekje…

mooimaker ann-elise lietaert fotografie14
Of voor een vuilzak…

Ik las onlangs een essay van Jan Terlouw en ook daar wordt sterk benadrukt dat het probleem economisch en maatschappelijk is. Wij mensen kunnen putjes graven op mars, hebben mogelijkheden om genetisch te modificeren, te klonen,  … maar we slagen er niet in om maatregelen te nemen waar het zo ongelooflijk hard nodig is. De wereld is krom aan het groeien. Wist je dat de variatie van plant- en diersoorten nog maar 15% van de situatie is in het jaar 1900?  De natuur is in gevaar, er passeren filmpjes op Facebook over plastiek zeeën die iedereen héél erg vindt. Maar het is oplosbaar of zou tenminste beheersbaar moeten kunnen worden als iedereen deze boodschap uitstraalt.
Dragen we allemaal bij tot een duurzame wereld? De vraag stellen is hem beantwoorden. In mijn mentale voorstelling?  Neen, we kunnen allemaal héél wat meer doen. Geen deo uit spuitbussen gebruiken, ons watergebruik beperken, minder vlees eten, … Misschien moeten we ook wel iets doen aan onze overdosis massaconsumptie. Lijkt me ook een goed begin.
mooimaker ann-elise lietaert fotografie16
de geest is uit de fles?

mooimaker ann-elise lietaert fotografie17
Dapper of dom? Kak in een zakje?

mooimaker ann-elise lietaert fotografie18
Nieuwsgierigheid is nooit goed… ik wou weten wat er in die paarse zakjes zat… kak… echt kak dus…

 
Ik heb ooit een paper geschreven over de mogelijkheid tot veranderbaarheid van gedrag bij mensen en daaruit blijkt dat  het veranderen van gedrag vaak moeilijk is.
Het is effectiever om regels op te leggen zodat mensen verplicht worden hun levenshouding aan te passen.  De politiek zou het zo moeten organiseren dat iedereen wel milieubewustere keuzes moet maken.
Terwijl ik samen met mijn kinderen het 169ste bierblikje uit de gracht vis besef ik dat wat we zelf voorleven, door onze kinderen onbewust wordt overgenomen. Als je de liefde voor deze wereldbol al op jonge leeftijd aanwakkert, dan heeft je een kind een goede basis en is er sowieso waardering voor alles wat groeit en bloeit.
Er moet politiek en maatschappelijk natuurlijk (natuurlijk 🙂 ) heel veel gebeuren maar natuurlijk moeten we ook blijven geloven. Ik ben er van overtuigd dat onder andere de mooimakers, of minder vlees eten deze wereld vooruit helpt, maar in alle nuchterheid weet ik ook dat dit niet voldoende is.
Er wordt heel veel geld verdiend door het niet duurzaam te doen en veel mensen zijn nu eenmaal niet geneigd om zelf af te zien van de mogelijkheid om veel geld te verdienen. Komaan! Welke regering, welke politieke partij zet de stap?
Waar zitten die politiekers met hun huppelende geestdrift?
Hup! Werk aan de winkel! Voor ons allemaal!
Ik heb er ooit een glasbol mee vol geschilderd… ‘deze aarde is van onschatbare waarde’… en laten we dat vooral niet vergeten!
Liefs,
Ann-elise
mooimaker ann-elise lietaert fotografie1-2.jpg
PS: Voor de mogelijke sluikstorters: het deponeren van een blikje in een vuilbak (uiteraard PMD), is een subliem, tactiel gebeuren!  Echt even proberen! High five of een vuistje voor de dame of heer die vanaf nu zijn blikjes in de vuilbak gooit.
 
*Niet voor gevoelige kijkers, spuuglelijke foto’s van spuuglelijke gevolgen van menselijke handelingen
 
http://ann-elise.be/illustratie/urban%20art.html