(Alsjeblieft, geen) GEBREK AAN JOU…

Altijd bereikbaar. Nooit meer verbonden.

Vorig jaar had ik de eer om anderhalve maand te mogen exposeren in het gemeentehuis van Langemark. Een tentoonstelling over het gebrek aan aandacht, het gebrek aan aanwezig zijn, …

Gebrek aan jou in de verste verre betekenis. Jij, ver, ver ver weg van mij…

De lokroep van onze smartphone zorgt dat we veel momenten nauwelijks nog beleven. Er wordt massaal veel gepost met de eerste schooldag, met de Sint, wanneer onze kinderen jarig zijn. Maar in plaats van bij ons jarig boontje is onze aandacht op Facebook, op WhatsApp.

(de panelen waren heel veel groter dan jullie scherm, ik typ het er even bij waar het moeilijk leesbaar is)

Vergeet de wereld niet te vertellen dat ik zes ben geworden. Post een selfie met de mooie taart op jouw nieuwe borden. Uiteraard, papa, typ je erbij dat je heel veel van me houdt. Dat je het mij niet zegt laat je misschien wat koud, maar vertel ze, dat mijn broer en ik jouw wereld zijn. Laat de tijd maar verder glijden zonder jouw aandacht aan onze zijden. HAPPY BIRTHDAY TO ME

Samen schaken. (Zwijg even! Wacht! Kind-erger-je-niet!). Even posten zodat de wereld onze fijne tijd samen ziet.
Sociale media: gij meester in het vertolken van roze wolken.

Met deze tentoonstelling wou ik niet met de vinger wijzen (want ook ik pleit in momenten schuldig als ik nog heel even een mail van een klant wil checken en nog heel even – heel even – de berichtjes op WhatsApp lees en ook nog heel even – heel even – mijn meldingen op Facebook bekijk). En nog heel even – heel even – de lieve kleine kerel vergeet die ondertussen al even – heel even – staat te wachten.

“Luister je papa?”, vraag ik. En – druk, druk, druk – scroll je verder.

Ik heb vroeger nog in de bijzondere jeugdzorg gewerkt. En ik ben bang voor een tijd waarin mensen nog meer afwezig zijn. Niets is zo effectief als luisteren (ook naar wat niet wordt gezegd), als het aangaan van een gesprek… Daarbij komend vind ik sociale media heel vaak vernietigend voor nuance en tolerantie (maar dit wordt misschien ooit een andere tentoonstelling 😉 ).

Zinloos geweld.. als niemand zin heeft om te luisteren…
Je kinderen beSCHERMEN anno 2020 (met een niet te meten afstand).
Altijd ergens anders met woord en hoofd. Straks zul je luisteren heb je beloofd. Wie vindt mij terug waar ik verloren ging?

Geen wortels en al zeker geen vleugels wanneer bij elk biepje het gesprek even wordt onderbroken om op een mobieltje te tokkelen.

Geen vleugels zonder wortels. En zo fluiten we sprookjes over echt geluk buiten.

Het is zo belangrijk dat we als ouders wortels geven aan onze kinderen. En zaadjes kunnen alleen maar wortel schieten bij voldoende aandacht.

Nieuwjaarswens: ik wenste dat jij mij wenste.

We geven onze kinderen een groot geschenk wanneer we ons appjes-ding wat vaker in een andere ruimte leggen en onze oprechte aandacht besteden aan wat echt waardevol is.

Vader: “Siri zeg dat hij ophoudt met zijn vervelend gejengel.”
Siri: “Ik begrijp Siri zeg dat hij ophoudt met zijn vervelend gejengel niet helemaal. Misschien zou het kunnen zijn een kleine vorm van weelde als je hem net zoveel als mij streelde.”

MAAR:
HET KAN GELUKKIG OOK ANDERS!

Dus lieve, lieve mensen:

Laat er vooral en bovenal nooit geen gebrek aan jou zijn! Geniet van elkaar! Van elke dag! Van elk moment!

Genieten van dit leven. Genieten van dit even!

Een grote dankjewel aan iedereen die langs kwam! Veel lieve bekenden maar ook enkele fijne niet-meer-vreemden leren kennen!

Dankjewel aan zovelen om de tijd te nemen om iets neer te pennen in het gastenboek!

Een kleine selectie lieve woorden uit het gastenboek:

Heel blij en dankbaar dat er aan jullie geen gebrek was!

Heel veel liefs,

Ann-elise

https://www.hln.be/in-de-buurt/langemark-poelkapelle/fotografe-laat-bezoekers-expo-nadenken-over-smartphonegebruik~a5a526b1/

https://kw.be/nieuws/samenleving/ann-elise-lietaert-uit-langemark-ik-noem-mezelf-liever-verbeelder-dan-fotografe/article-longread-365401.html

Advies voor de winnende burgemeester!

Wat me opvalt is dat ik in de komende weken alle politieke partijen aan de deur heb gehad en dat er talloze bomen gebruikt werden (schaamrood is hier wel op zijn plaats, vind ik)  om mij te overtuigen om op hen te stemmen.

Alles heeft een reden. Dus ben ik in de overtuiging dat ik niets anders kan dan afleiden dat mijn stem ongelooflijk belangrijk moet zijn.

Maar nagedacht, en misschien moeten we het even omdraaien. Als mijn stem dan zo belangrijk is, misschien is het dan beter dat ik aanhaal wat ik echt belangrijk vind. Ik heb dus om hen wat op weg te helpen een functieprofiel opgesteld waar een schepen of burgemeester zou moeten aan voldoen.

Aangezien dat iedere partij  zegt dat ze  stem wil geven aan mijn stem ben ik er van overtuigd dat het sowieso een bruikbaar werkdocument zal zijn in de komende zes jaar :-), onafhankelijk van wie er dan ook de verkiezingen wint.

stemming

 

Goed, daar gaan we:

Wie is voor mij een goede politieker? Wie is een goede leider?

Op kamp waren dat de leiders die me niet op mijn blote knieën door de steentjes lieten kruipen,  degene die een oogje dicht knepen bij het ulletjesbusspel en zij van wie ik niet halfplat moest liggen tijdens de halfplatte rust (dat klinkt waarschijnlijk een beetje vreemd).  Niet vertaalbaar naar politiek dus.

Goed, waar moet je als burgemeester, schepen, … voor mij aan voldoen?

  • Kennis, als je je politiek wil engageren dan moet je tenminste iets weten over politiek. Als je schepen van cultuur wil worden dan moet je weten wie Milo Rau is of tenminste weten wie het kleine sterven heeft geschreven. Maar ook op lokaal niveau, word je schepen van lokale economie dan stoort het me dat je bij me aanbelt en me vraagt of fotografie enkel een hobby is of als ik dit ook professioneel uitoefen. Dat had je als toekomstige schepen van lokale economie moeten weten (maar door het feit dat je dit leest zul je het ook weten, waarvoor hartelijk dank).
  • Ervaring, word  je bijvoorbeeld schepen van mobiliteit dan zou je afwisselend per fiets of bus naar de gemeenteraad moeten komen,
  • Resultaat: geen loze beloftes,  strooi geen zand in de ogen. Alsjeblieft geen drijfzandpolitiek in onze gemeente, geen Poelkapelle-aan-zee dus 🙂
  • Mensgericht: als politieker moet je aandacht hebben voor alle inwoners van onze gemeente. Probeer alsjeblieft in verschillen mogelijkheden te zien.
  • Graag wat charisma, dat is ook onmisbaar voor een goede leider, maar verdoe je tijd niet met dweepzucht.
  • Beleefd, we blijven ten allen tijde beleefd voor elkaar, overtuigingen kunnen verschillen maar hou het ook dan nog altijd netjes. Wees geen boegbeeld voor onverdraagzaamheid.
  • Misbruik je macht niet, dat staat nooit netjes en hou als het kan ook je achterban netjes bij de les!
  • Voor mij een belangrijk puntje: graag geen armzalig natuur- en milieubeleid!  Momenteel is er te weinig visie op duurzaamheid in onze gemeente.
  • Betere fietspaden: wees eens wat liever voor al die mensen die met hun fiets gaan werken.

NOG ENKELE SUGGESTIES:

  • Kunnen we geen megagrote koekjesverkoop organiseren? De opbrengst gaat naar de gemeente en op basis daar van moeten we minder gemeentebelastingen betalen?
  • Respecteer de schatten van ons verleden! Er zou een wet moeten komen die lelijke gebouwen in onze gemeente verbiedt.
  • Ik zou het een goed idee vinden om meteen met de verkiezingen zondag van de gelegenheid gebruik te maken om mensen ook op plannen te laten stemmen, zondag met de verkiezingen, dan weten jullie meteen onze mening.
  • Mijn zus opperde het idee voor een gemeenschappelijke brochure met een overzichtje van alle kandidaten. Lijkt me ecologisch ook wel een betere keuze. Dus doen binnen zes  jaar zou ik zeggen. Eenvoud en eenheid. Dat siert altijd. Dan gaat het meteen ook over kwaliteit en niet over kwantiteit.
  • Misschien ook wel fijn om meer voeling te krijgen met de gemeente: we maken een soort document van alle liefdes, ruzies, vriendschappen, familiebanden, waar het gras het groenst is binnen de gemeente. Blijkt dat het gras bij bijvoorbeeld de buren groener is dan kun je een weekje van tuin wisselen.  Verder zou het fijn zijn dat de helpdesk van de gemeente ons één keer per jaar opbelt om te vragen of we geen problemen hebben. Dat toont betrokkenheid.
  • Als het regent dan krijgen fietsers en voetgangers altijd voorrang in onze gemeente
  • Meer groen!
  • Nog een laatste die ik zelf bijzonder leuk vind: in plaats van een burgemeesterssjerp krijgt de burgemeester een rode bolletjestrui. Omdat die hoogstwaarschijnlijk de meeste rode bolletjes had. We veranderen ook de manier van stemmen. In plaats van op lijsten stem je rechtstreeks op een t-shirt. Het stemmen wordt ook veel leuker, iedereen krijgt een balpen waarin net voldoende zit voor 1 ‘burgemeestershot’ om zijn stem uit te brengen.  Uiteraard hebben we dan meteen ook een hippe burgemeester.

 

Dus lieve, lezende, charismatische kandidaat*, burgemeester(es) in spé,

Ik hoop dat mijn input zeer gewaardeerd wordt.

Veel succes!

NaamWitjes.jpg

Voor mij wordt het terug een moeilijk dag, zondag, doordat er staat dat je niet aan het potlood mag likken heb ik altijd de neiging om dat wel te doen. (Ik lik niet echt hé, gewoon wat spuug op de vingers 😉 )

*aangezien je zo ver gelezen hebt moet jij hem/haar wel zijn ?

 

www.ann-elise.be

Watou: als je het kunst…

schoolreis -1-2.jpg

Gefrons bij bepaalde mensen als ik ze vertel dat ik ondertussen al vier jaar mijn zoontjes (6 & 8) meetroon naar het kunstenfestival in Watou.

In hun denkbeeld hoogstwaarschijnlijk 2 rennende jongetjes in te kleine ruimtes met gigantische kunstwerken er in.

Dramatiek ten gronde als ze zich nog maar inbeelden hoe mijn kinderen wellicht menig kunstwerken vernielen.

Gelukkig ziet de realiteit er vrolijker uit. Volledig volgens de regels van de kunst smijten ze zich zachtjes op de grond. Om te inspecteren waar een kunstwerk van gemaakt is én om het ook van onderuit te aanschouwen.

schoolreis -42schoolreis -28

schoolreis -16
Aan het einde van de regenboog

schoolreis -48
Met wat inspanning kun je kunst ook letterlijk voelen

schoolreis -51schoolreis -50schoolreis -46schoolreis -34schoolreis -35schoolreis -25schoolreis -15

schoolreis -12
All is history… Iben al even beweeglijk in tijd…

schoolreis -10schoolreis -9schoolreis -8

schoolreis -7
Voor mijn man het kunstwerk die hem het meest raakte. Iben wou ik het verhaal er achter nog eventjes besparen…

schoolreis -6schoolreis -5

schoolreis -4
Hugo Claus… én dat ze met aandacht bleven luisteren was voor mij een chocolademomentje

schoolreis -3schoolreis -2schoolreis -1schoolreis -27schoolreis -26

 

Mijn boontjes. Ze zijn een krak in de kunst in de dingen te zien. Ze hebben ontdekt dat het de gelegenheid is om het ‘gewone’ speciaal te maken. Bij de Douviehouve was Iben, mijn jongste, onder de indruk van een elektrische vouwfiets. “Wie heeft dat gemaakt! Mooie kunst hé, mama!  Wat goed gevonden, het is precies een elektrische fiets maar dan samen gevouwen!”  Rube merkt even later ook op dat “kunstgras” hier pas echt “kunstgras” is. En Iben (echt een kei in taalgrapjes) voegt er aan toe dat ze het allemaal goed hebben ‘gekunst’.

 

schoolreis -23

 

Hoe mooi en hoe fijn het boekje voor de kinderen ook is, eigenlijk vinden wij het vooral leuk om het als gezin met elkaar te beleven, los van vaste opdrachtjes (al was het boekje wel fijn om even rustmomentjes in te bouwen).

Heerlijk om te zien hoe ze hun eigen antwoorden hebben. En af en toe ook ontdekken dat iemand er soms net anders over denkt.

 

schoolreis -22
boekje van Loesdier 🙂

schoolreis -20schoolreis -19schoolreis -18schoolreis -17schoolreis -29schoolreis -32schoolreis -33schoolreis -37schoolreis -38schoolreis -39schoolreis -40schoolreis -45schoolreis -44schoolreis -43

 

Het is me opgevallen dat veel mensen minder verwonderd kijken naar kunst dan mijn kinderen. Minder moeite doen om volledig in het werk op te gaan.

watou -1

Kunst, soms als tegenstander (vooral als het er zo mooi uit zien en je het niet even mag aanraken, ik merk bij mezelf hoe graag ik ook een kunstwerk wil aanraken ), maar ook soms als plaaggeest, als troost, als emotie, als bindmiddel, als ontmoeting … als een manier van naar het leven kijken!

schoolreis -41

Dankjewel daarvoor, Watou,

schoolreis -30

 

Beeldige groet,

Ann-elise

www.ann-elise.be