Alice uit kleurenland :-) I communiefoto’s

Twee gitzwarte ogen kijken me boos aan. Alice was thuis aan het kleuren en had helemaal geen zin in een fotoreportage of in communiefoto’s. Een beeldige kromming in haar tijdsplanning. Ik begrijp haar volledig. Ik heb er ook last van als ik tijdens het tekenen onderbroken wordt. Dat voelt gewoon niet fijn.

Omdat we beiden Belgen zijn, houden we wel van een compromis. We spreken af dat als ze even meewerkt aan de reportage (ze is er nu toch) dat ik haar per post een kleurplaat toe stuur. Alice twijfelt even en glimlacht. We hebben een deal. Het wordt een heel fijne namiddag en als beeldmateriaal hebben we werkelijk heel wat prachtige pareltjes!

Dankjewel lieve, kleine tekenaar!

Hartelijk dank voor het vertrouwen en nog een late maar daarom niet minder gemeende proficiat met jouw communie!

Wens je ook dromerige foto’s verbeeld door een beelddenker?
Dat kan! www.ann-elise.be

Communiereportage Maurice I fris en stralend :-)

Ook tijdens deze communiereportage kwam de regen even piepen als ongevraagde gast. De ingepakte hemel werd plots uitgepakt (Shame on you! Buienradar! Dat hadden we niet afgesproken!). Omdat mijn klanten en ik houden van positiviteit besloten we de reportage gewoon te laten doorgaan.

Maurice en zijn ouders verschijnen fris en stralend voor mijn lens! Een weerspiegeling van hun mindset! Tussen de buien wordt er even geschuild onder boom en paraplu.

Ondertussen deed ook deze prinsheerlijke kerel zijn eerste communie!

Een late, maar daarom niet minder gemeende proficiat!

Lieve groet,

Wens je ook spontane buitenfoto’s verbeeld door een beelddenker?
Dat kan! www.ann-elise.be

Hallokes! De communiereportage van Ties!

De mailtjes van Annelies beginnen heel vaak met “Hallokes”.

Wanneer ze mailt begint ze haar zin vaak met “het is perfect” of “tip top”. Voor mij de ideale manier van communiceren want ik lijd aan een diepgaande problematiek als het gaat over interpunctie en kleur gebruik in mails. Annelies is iemand die me altijd een warm en vrolijk gevoel bezorgd met haar manier van mailen.

Ik hou van lieve, positieve mails. Als het kan nog het liefst met de plaats en de datum er bij zoals in een brief van vroeger of een mailtje met de post (omdat je op dat moment even geen internet had*). Daar moet ik altijd heel spontaan om lachen.

Ik lijd dus aan een leesteken-, hoofdletter- en kleurgevoeligheid. Als iemand in rood met hoofdletters naar mij mailt en zijn/haar mail dan ook nog eens beëindigd met drie vraagtekens dan stopt mijn man me minimum zeven dagen in quarantaine met heel veel zakdoeken omdat ik zo triest ben en mijn omgeving anders wellicht zou verdrinken in mijn mega groot tranenmeer. Dan huil ik tranen met tuiten. Omdat ik de mail dan zie als een levensechte hardprater die naar mij roept en ik zelf eerder een zachtprater ben en hou van lieve woorden. De hardprater vindt mijn kleine letters en zachte woorden of zinnen die eindigen met puntjes wellicht verschrikkelijk… Denk ik… Dus als je als hardprater dit leest, dan vermoed ik dat je niet mijn ideale klant bent. Denk ik…

Annelies daar interne is wel mijn ideale klant :-).

Goed, de communiereportage met Ties, de vrijdag voor de lockdown in maart. Ik was nog een piepklein beetje in wintermodus maar met een gezin die voelt als zomer had ik algauw een lentegevoel :-). Ties is een heel fijn lief kereltje met een passie voor zijn bromfiets. Zijn fotogenieke zus Floor had ik al eerder voor de lens. Altijd heerlijk om gezinnen terug te zien! Lieve, stoere Ties, ondertussen deed je ook al je communie! Een late (maar daarom niet minder van harte) gefeliciteerd!

Dank je voor het vertrouwen en de fijne vrijdagnamiddag!

Heel veel liefs,

PS: Jij bent iemand die houdt van schoonheid in beeld en van zachte woorden en eindeloze herinneringen? Dan ben je wellicht wel mijn ideale klant 🙂 Meer info? www.ann-elise.be/fotografie

Communiereportage met Jules, een bijzonder lieve dierenvriend.

Hoe fijn was het om spontane communiefoto’s te mogen maken van deze lieve kleine charmeur!

Dat Jules een echte dierenvriend is, werd tijdens de reportage vrij vlug duidelijk :-).

Tijdens de lockdown kwamen de schaapjes logeren in de weide van Jules. De ideale kompanen om heerlijke avonturen mee te beleven in deze voorjaarsmaanden voor deze lieve dierenvriend bij uitstek! Ik heb zelden zo’n lieve schapen gezien (al doen ze me denken aan Bette en Reentje de schapen op de boerderij van mijn grootouders waar ik zelf als kind een innige band mee had).

Ondertussen deed Jules zijn communie. Een ietwat late maar daarom niet minder gemeende proficiat! Het was heel fijn om jou te ontmoeten, Jules! Wat ben jij een aardige, lieve kerel!

Dank je voor het vertrouwen,

Lieve groet,

Ook op zoek naar iemand die prinsheerlijke herinneringen voor je vastlegt? Voel je vrij een kijkje te nemen op www.ann-elise.be/fotografie

Communiefoto’s Jolien

Onder mijn post-its opnieuw mijn computer terug gevonden ;-). Tijd voor nog een blog met communiefoto’s. Foto’s met een prinsheerlijk nostalgisch randje!

Voor de lens: Jolien 🙂 met als resultaat foto’s als fijne herinneringen om later op terug te blikken.

De zus van Jolien, Hannah, had ik enkele jaren eerder voor mijn lens. Hannah was een echt stoer lief meisje (https://blog.ann-elise.be/2018/05/10/proficiat-hannah/). Jolien is meer timide en ongelooflijk lief. De lente zucht lief en zachtjes als ze ziet hoe dit meisje zo geniet van alles wat mooi is.

Tijdens deze reportage een heerlijk gesprek met de mama. Iemand met een milde blik. We hebben het over onthaasten, het hemelen in de Duitse alpen en wildpluk.

Een reportage die voelt als zomer!

Dankjewel voor het vertrouwen!

Liefs,

lise

Wens je ook een fotoreportage? Dat kan 🙂 www.ann-elise.be/fotografie

Reportage communie Gust

Help! Ik huppel mijn blogberichten geestdriftig achterna.

Deze communiefoto’s werden genomen in mei.

Ik vind het altijd heerlijk als mensen rekening houden met mijn topografische beperking. De reportage ging gewoon bij hen thuis in Poelkapelle door. Ik was zo fanatiek aan het genieten van de rit omdat ik met zekerheid wist dat ik niet verkeerd kon rijden. Zo fanatiek aan het genieten van de korte, rustige rit dat ik zelfs enkele straten te ver reed (gelukkig was het maar een minuutje terug rijden en wist ik de weg ;-)).

Altijd fijn om bij bekenden over de vloer te mogen komen. Leen, mama van Gust, is de nicht van mijn man en haar man behoort tot mijn top 3 lijstje van favoriete dansers (ik krijg meteen zin een feestje als ik het hier zo aan het schrijven ben).

Zo van die prinsheerlijke, enthousiaste dorpsgenoten die per toeval ook nog eens familie zijn.

Een warme reportagedag met warme beelden als fijne herinnering van Gust als 6de klasser.

Dankjewel voor het vertrouwen! En Gust van harte gefeliciteerd met je vormsel!

Lieve groet,

Fijne foto’s als fijne herinnering? Dat kan, dat mag :-). Ik vind het heerlijk als ik iets voor jullie kan betekenen! Meer info via www.ann-elise.be/fotografie

Communiereportage met knappe Louis!

Eventjes terug deed deze knappe kanjer zijn eerste communie. Gefeliciteerd lieve, knappe Louis! Dit gezin had ik al eerder voor de lens* met de eerste communie van grote zus, Elise. Toen al was Louis een kleine, knappe verleider. Je kunt niet anders dan glimlachen en verdrinken wanneer je in die prachtige ogen kijkt.

Zijn mama, Annelies, is een vroegere collega van me. Samen met haar man vormen ze een prinsheerlijk gezinnetje. Je voelt de rust en de liefde zo duidelijk binnen dit gezin., de nestwarmte.

Dit zijn zo van die reportages die mijn hart doen huppelen en zorgen dat ik mijn werk zo ongelooflijk lief heb!

een jongen die van fietsen houdt… dat is duidelijk!

Dankjewel voor het vertrouwen! En lieve, knappe Louis, het was eer om jou voor de lens te hebben!

Veel liefs,

alias Lies voor de vroegere collega’s 🙂

*: even meepiepen? https://blog.ann-elise.be/2017/05/15/zomerzucht-het-leven-en-de-appelbomen-in-bloei-proficiat-elise/
Ook een communiereportage boeken? Dat kan/mag 🙂 www.ann-elise.be/fotografie

Proficiat Ewoud en Elise! Een bijzonder leuke communieshoot!

Halfweg mei. Mijn hoofd danste zachtjes heen en weer. Eindelijk, eindelijk, mocht ik terug aan het werk! Ik had zo uitgekeken naar dit moment! Zo vaak had ik gedacht waren we maar gisteren of morgen… Ik kuste mezelf wakker uit mijn doornroosjesslaap en bekende aan mijn werk dat ik weer zielsveel van hem kwam houden.

Ik krijg een bijzonder fijn gezin voor mijn lens. Heel het gezin heeft iets vurigs, speels, liefs en wilds. Je voelt hoe de lente zich uitrekt en uitkijkt naar de zomer.

Heerlijk om te zien hoe de pure charme van dit gezin zich ontvouwt voor mijn cameraatje tijdens deze communiereportage.

Ik ben een mensenkijker. Mijn man vindt me soms een mensenstaarder. Vindt dat ik te vaak en te lang naar mensen zit te staren. Margot is een mama op onze school en is iemand die opvalt omwille van haar uitstraling, ze heeft iets bruisends over zich heen (en ik ben eigenlijk bijna zeker dat ze zich hier niet of nauwelijks bewust van is, wat haar nog zoveel mooier maakt).

Eind augustus deden Elise en Ewoud hun eerste communie! Wat ongelooflijk fijn om deze twee knapperds en hun gezin voor de lens te hebben!

Hartelijk gefeliciteerd, Elise & Ewoud!

Margot en Jeroen, zo dankjewel voor het vertrouwen!

Lieve groet,


Ook een prinsheerlijke reportage? www.ann-elise.be/fotografie

Over bladeren en over een wondermooie Carlijn! Gefeliciteerd, Carlijn!

Wie me een piepklein beetje kent weet dat ik kamp met een plantenverslaving. Ik kom dan ook met regelmaat over de vloer bij lokale planten- en bloemenwinkels. Ik ben gek op bladeren. Planten. Boeken. Eén van de mooiste dingen op deze wereld is voor mij bladeren. Waarmee ik bedoel: planten of woorden zachtjes strelen. Het allerliefst blader ik door kruiden. Dat vind ik het zalige aan tijden waarin je niet overal je handen moet wassen. Je vingers ruiken zoveel langer dan je neus. Je kunt met een zweem van heimwee nagenieten van een chocoladegerechtje, de uitgeperste citroen of de basilicumblaadjes in je slaatje.

Het is krokusvakantie. Ijskoud. Alsof de lucht bestaat uit glasscherven. Het regent dat het giet.

Een sfeer van harmonie en gelukzaligheid valt over me heen wanneer ik terecht kan bij Bloemencentrum Poelkapelle voor een binnenreportage. Ik voel de noodzaak om tijdens de reportage af en toe even mezelf te zijn, niet gehinderd door de teugels van plicht wanneer ik in het voorbij gaan heel zachtjes en helend de plantjes streel.

Voor de lens heb ik een prinsheerlijk gezin! Carlijn heeft glinsterende ogen, lange benen en een ongelooflijke gulle lach. Ze weet nog niet wat ze later worden wil, bij voorkeur wel geen vuilnisman, vertrouwt ze me toe.

De mildheid van natuurlijk licht die de serres binnenvalt geven de foto’s iets zacht.

Na de reportage huppel ik de wijde wereld in. Wat een fijn gezin! Wat een fijne reportage! En wat een fijne ijskoude regen! En wat fijn dat de reportage niet buiten doorging!

Hartelijk dank voor het vertrouwen,

Lieve Carlijn, ondertussen was het hoogstwaarschijnelijk eindelijk, eindelijk, na al die tijd een beetje feest! Geniet van elke mooie, wonderlijke dag!

Liefs,

ps: de communieperiodes voor volgend jaar worden zachtjes ingevuld. Wens je ook een reportage? Boeken kan via https://www.ann-elise.be/fotografie/communie%20lentefeest-2.html

Over geliefde klanten kussen ;-) Familieshoot in barak de Vinck

Deze foto’s neuriën zachtjes herinneringen van voor de lockdown in maart. Ik schep de herinneringen als een snel smeltend ijsje. Geliefde klanten kussen en omhelzen… Het lijkt een eeuwigheid terug…

Het is een zondag in barak De Vinck. De zon schijnt door het raampje maar wispeltuurt tussen zon en regen. Mijn klanten zijn zo bijzonder en fijn dat de regen als een blok voor hen valt , ik spreek regen vriendelijk toe en na een tijdje vervult hij mijn verzoek om even te verdwijnen. Ik wil ook buiten foto’s nemen.

Het is een reportage met het gezin van mijn man zijn neef. Bart herinner ik me vooral als (de knappe) neef van manlief tijdens zonnige festivalzomers in de zon (letterlijk en figuurlijk). Tijdens de reportage moet ik heel vaak vaak denken aan mijn schoonvader als ik naar Bart kijk. Best wel een vreemd gevoel, en het bewijs hoe alles en iedereen toch steeds verder leeft.

Herlinde leerde ik kennen als iemand met een prinsheerlijke persoonlijkheid. Yogadocente, massagetherapeut en herborist. Iemand met visie, iemand met wie het altijd fijne en diepgaande gesprekken zijn. Je zou voor minder even langs gaan in Lotus haar relexatiecentrum.

Ik mag hun eerste en zesde klasser in beeld brengen. In de tussentijd presidenten ze met degene die niet in het beeld worden opgenomen. Het wordt een verhaal van zwierig inhalen, inleveren en ten slotte winnen of verliezen.

Na de reportage komen mijn mannen nog even langs zodat we allen samen nog even kunnen napraten. We drinken bier uit heel oude glazen als oude huisvrienden… Genieten van wat is, delen drank en mening over wat er in China gaande is… We denken dat het niets is… samen even afspreken… maar het is alles…

Kom keer je om, stomme corona… Ik heb echt huidhonger… Zin om heel de wereld te omhelzen… Iedereen heeft zijn microklimaat… Ik vertoef in weemoed…. Ik heb de herfst in…

Bart, Herlinde en co: dank je voor de fijne namiddag!

Liefs,

Ook een reportage? Momenteel zonder zoen en drankje maar daarom niet met minder liefde geklikt: www.ann-elise.be