Proficiat Cyriel!

Een fijne kerel met een fijne mama op een fijne locatie.

Van Cyriel ging de fotoshoot door op de boerderij van zijn grootouders. De boerderij ademt gezellige warmte uit. Het doet me denken aan de boerderij van mijn schoonfamilie. Een beetje een plek waar je kan binnenlopen. Aanmeren na een drukke dag. Een plek waar je kan en mag aanschuiven voor een heerlijk potje koffie.

Bij de boerderij woont ook de overgrootmoeder. Ze doet me zo sterk denken aan mijn eigen grootmoeder dat ik het tijdens de reportage zelf  even moeilijk krijg. Gemis door wie er voor mij niet meer is.

ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 1ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 2ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 3ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 4ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 5ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 6ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 7ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 8ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 9ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 10ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 11ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 12ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 13

Cyriel is een heel fijne kerel. De mama is ook een echt warm persoon. En… wanneer oma even later met de boodschappen binnenkomt terwijl ik nog nageniet bij een potje koffie… merk ik meteen dat ze het van geen vreemde hebben!

Dankjewel voor de fijne namiddag en de leuke reportage!

Liefs,

Ann-elise

www.ann-elise.be

 

 

 

Voor het geluk geboren! Proficiat lieve Juul!!!!

Soms voelt het alsof we voor het geluk geboren zijn.

Rube, mijn oudste zoontje,  zei gisteren tegen mijn man, als wij iets willen dan lukt het eigenlijk wel altijd. Wij hebben eigenlijk wel altijd geluk. Rube weet ook wel dat mijn carrièrewending niet de gemakkelijkste weg was. En ik merk hoe zijn voelsprietjes op scherp staan als ik met Jona, mijn man, onze stappen uit het verleden of onze toekomstdromen bespreek.

Bij deze reportage echt het gevoel van geluk in zijn uitgepuurde vorm. Het was nog vroeg en er glinsterde dauw op de bomen, terwijl ergens hoog vogels hun lied zongen. Ik was te vroeg bij deze reportage (bewust te vroeg, ik moest het pad die ik wilde volgen nog even checken op juistheid) en had er al terug een ochtendwandeling opzitten toen dit fijn gezin arriveerde.

Dit is echt een heel fijn gezin, een gezin die meegeniet van de geur van een wereld die baadt in ochtendlicht en waarin alles nog dauwt.  Een reportage waar ik zo van het moment genoot.  De zon die boven de bomen klimt, Juul die midden de reportage precies een dansje maakt van geluk en dan weer doorloopt.  Blikken vol liefde die met elkaar worden gedeeld. Opwarmknuffels en lieve woorden. En ik die mag toekijken… Je zou voor minder een hele dag gelukkig zijn.ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 1ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 7ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 2ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 3ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 5ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 6ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 8ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 9ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 4ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 10ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 11ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 12

Vorig jaar had ik Rachel voor de lens. In dit jaar heeft ze duidelijk niet stil gezeten want ondertussen echt al een prachtige, knappe jongedame voor mijn lens. (https://blog.ann-elise.be/2018/04/27/communieshoot-gefeliciteerd-rachel/)

ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 15ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 16ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 17ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 18

ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 13

ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 14ann-elise lietaert nostalgisch retro spontaan spontane foto fotografie fotograaf kidsfotograaf romantisch 19

Op zo’n momenten voelt het alsof ik voor het geluk geboren ben.

Dankjewel voor de zalige morgen!

Dankjewel voor het vertrouwen!!!

Heel veel liefs,

Ann-elise

 

Motie van wantrouwen (#gebrekaankous)

sok1ske

Zo af en toe kan ik  veel wantrouwen voelen tegenover een bepaalde situatie.

Ooit een poetsvrouw gehad en ik verdacht haar er van dat ze sokken ontvreemde. We waren altijd keiveel sokken kwijt. En weet je wat echt opmerkelijk was? We waren nooit een ‘paartje’ sokken kwijt maar van elk paar steeds eentje. Eén groene kous, één stippeltjeskous, één zeurkous,  één geitensok, één ananaskous, …  Net alsof “iemand” sokken spaarde voor haar of zijn collectie.

Nu weet ik ondertussen dat de poetsvrouw er niets mee te maken had. Het is hoogstwaarschijnlijk mijn man, Jona, die gewoon de sokken ergens verstopt en die dan, uiteraard om mij te verrassen,  ergens een sok legt. Hij weet dat het geluk voor mij in de kleine dingen zit en ik denk dat hij denkt dat ik dan gelukkig ben omdat ik die sok eindelijk terug vind.

Maar  de weegschaal is niet in evenwicht want de frustratie over onze lade ‘kousen zonder vriendje’ en het gebrek aan kousen is veel groter dan het geluk van het terug vinden van één sok…

Dus, lieve Jona, als mijn vermoeden klopt, wil je die sokken gewoon in de wasmand laten liggen?

Hartelijk dank,

Zeurkous Lies

#GebrekAanKous

Begroetingen op ongemakkelijke wijze

Mijn afpeilmodus bij begroetingen is gigantisch. Ik ben al enkele maanden aan het observeren en het analyseren op welke wijze ik mijn klanten, vrienden en kennissen het best begroet.  Want vaak in het midden van mijn chaos weet ik het zelf ook niet meer. Standaard geef ik een hand aan klanten maar soms krijg ik een knuffel of een zoen. Dan heb je net aan de partner een hand gegeven en ga je al zoenend het rondje af. Dan heb ik altijd een oeps-autch-milslukt-gevoel.

Maar de vraag is… hoe begin je? Of laat je de ander kiezen? Want sowieso kom ik af en toe in een ongemakkelijke situatie terecht…  En na een persoonlijk marktonderzoekje blijkt dat ik niet de enige ben…

Ik koester zo een diepe bewondering voor mensen die altijd meteen weten hoe ze me moeten begroeten en dit direct duidelijk maken “hoe” ze het willen doen.

Eigenlijk zouden we ons moeten onderscheiden. Iemand met vb. een hippe pet of een stijlvolle hoed is bijvoorbeeld ‘het teken’ dat deze persoon als begroeting gekust of geknuffeld wil worden. Heb je iemand die liever gewoon even knikt dan draagt deze persoon een knikkerzakje uit de voering van zijn zak. De laagste in initimiteitsvorm in ontmoeting wordt gerespecteerd maar wil die persoon bij iemand anders toch overgaan tot een vorm van meer intimiteit dan kan dit.

Zelf ben ik er momenteel nog niet uit wat ik het liefste heb. Even mezelf geobserveerd en het is ook echt afhankelijk van hoe ik me voel. Soms heb ik zin om heel de wereld te knuffelen en andere dagen gaan mijn nekharen rechtovereind staan als iemand – die dat volgens mij niet zou moeten doen – te familiaal met me omgaat.

Enkele mogelijkheden op een rijtje:

GEWOON HALLO ZEGGEN 

zwaai

Ik heb vb ook goeie vrienden en familie die ik zonder iets te doen begroet… Uit gewoonte of omdat zij niet weten wat ze moeten doen en ik ook niet…

Begroeten… Maar wat zeg je dan hé,

“Dag” vind ik bijzonder oud en grijs klinken,

“Hallo”: is zo afhankelijk van de context en de intonatie….

“Hoi” te Hollands

Meestal zeg ik zelf “hey-hoi” (omdat ik soms in Nederland workshops volg en ik dan mijn begroeting niet moet omdenken).

HANDEN SCHUDDEN

Altijd een moeilijk verhaal. Vaak heb je mensen die net iets te lang vasthouden, of mensen met klamme handen of mensen zoals ik, die links zijn, en in hun chaos (of omdat ze op dat moment toevallig hun fototoestel in hun andere hand hebben) een linkerhand geven. Of slappe handjes. Of mensen die bijna mijn hand verbrijzelen en door wie ik me dan bijzonder fragiel voel.

Scan-62.jpg

KUSSEN

Scan 64Ik had mezelf voorgenomen dat dit vanaf nu mijn begroeting zou zijn. Eén kus! Maar dan moest ik naar de gynaecoloog en ik vond het heel vreemd om hem een kus te geven. Ik heb één keer iemand die ik ‘redelijk goed’ kende tijdens mijn experimenteerperiode in de supermarkt ook een kus gegeven en ik had het gevoel dat het meer verwarring veroorzaakte dan duidelijkheid.   Moraal van het verhaal is dat je je eigen regels kunt bedenken maar het is belangrijk dat je ze binnen de kortste keren ook weer schendt.

Enkele tips vanuit mijn kusperiode:
Hou het zo kort mogelijk!  In West-Vlaanderen hebben we er geen duidelijk afspraken rond. In één kusronde is het aantal kussen geen constante.  Het veiligst is om steeds uit te gaan van één zoen. Dan ben jij alvast degene niet die de lucht staat te zoenen.

Indien langharig: doe je haar in een staartje wanneer je mij kust. Wanneer ik anderen kus merk ik dat ze soms  haar van mij op hun tanden hebben. Uit ondervinding weet ik dat het niet fijn aanvoelt – maar ik ben er zeker van dat een beetje haar op de tanden nooit fout kan zijn waardoor ik uit liefdevolle toewijding voor iedereen die ik ken en kus mijn haar gewoon los laat hangen. (Een piepkleine vorm van subtiele zelfverheerlijking :-))

HIGH FIVE EN VUISTJE

Scan 61Een high five en vuistje gebruik ik uitsluitend nog bij kinderen. Ik had onlangs iemand die een high five wou geven (lees die wou dat ik hem een high five gaf) maar een High five is gewoon soms te hoog, dan moet ik beginnen springen en ik ben al niet zo bijster elegant, dus deze gebruik ik enkel en alleen maar als ik zeker ben dat ik de grootste ben.

KNUFFELEN

Scan-59.jpg
Knuffels zijn bij mij  normaal enkel voor kinderen en enkele goeie vrienden. Maar op reis een vreemde geknuffeld… daar word je op één of andere manier toch wel echt gelukkig van… Misschien moet ik wel vaker vreemden knuffelen.

Ah, misschien moeten we met onze provincie eens collectief losgaan over de manier waarop we mensen begroeten. Zo een standaardprocedure. Want hoe goed ik ook mijn best doe, de gênante momenten sijpelen terug binnen… Deze week alleen al terug 2 keer ( ja, tuurlijk, we hebben een familiemis gehad :-)).

Ondertussen probeer ik er creatief mee om te gaan. Binnenkort maak ik bijvoorbeeld een keuzelijstje op mijn boekingsformulieren zodat klanten gewoon kunnen aangeven op welke manier ze begroet willen worden.

Ik groet u,

Liefs,

Ann-elise

Advies voor de winnende burgemeester!

Wat me opvalt is dat ik in de komende weken alle politieke partijen aan de deur heb gehad en dat er talloze bomen gebruikt werden (schaamrood is hier wel op zijn plaats, vind ik)  om mij te overtuigen om op hen te stemmen.

Alles heeft een reden. Dus ben ik in de overtuiging dat ik niets anders kan dan afleiden dat mijn stem ongelooflijk belangrijk moet zijn.

Maar nagedacht, en misschien moeten we het even omdraaien. Als mijn stem dan zo belangrijk is, misschien is het dan beter dat ik aanhaal wat ik echt belangrijk vind. Ik heb dus om hen wat op weg te helpen een functieprofiel opgesteld waar een schepen of burgemeester zou moeten aan voldoen.

Aangezien dat iedere partij  zegt dat ze  stem wil geven aan mijn stem ben ik er van overtuigd dat het sowieso een bruikbaar werkdocument zal zijn in de komende zes jaar :-), onafhankelijk van wie er dan ook de verkiezingen wint.

stemming

 

Goed, daar gaan we:

Wie is voor mij een goede politieker? Wie is een goede leider?

Op kamp waren dat de leiders die me niet op mijn blote knieën door de steentjes lieten kruipen,  degene die een oogje dicht knepen bij het ulletjesbusspel en zij van wie ik niet halfplat moest liggen tijdens de halfplatte rust (dat klinkt waarschijnlijk een beetje vreemd).  Niet vertaalbaar naar politiek dus.

Goed, waar moet je als burgemeester, schepen, … voor mij aan voldoen?

  • Kennis, als je je politiek wil engageren dan moet je tenminste iets weten over politiek. Als je schepen van cultuur wil worden dan moet je weten wie Milo Rau is of tenminste weten wie het kleine sterven heeft geschreven. Maar ook op lokaal niveau, word je schepen van lokale economie dan stoort het me dat je bij me aanbelt en me vraagt of fotografie enkel een hobby is of als ik dit ook professioneel uitoefen. Dat had je als toekomstige schepen van lokale economie moeten weten (maar door het feit dat je dit leest zul je het ook weten, waarvoor hartelijk dank).
  • Ervaring, word  je bijvoorbeeld schepen van mobiliteit dan zou je afwisselend per fiets of bus naar de gemeenteraad moeten komen,
  • Resultaat: geen loze beloftes,  strooi geen zand in de ogen. Alsjeblieft geen drijfzandpolitiek in onze gemeente, geen Poelkapelle-aan-zee dus 🙂
  • Mensgericht: als politieker moet je aandacht hebben voor alle inwoners van onze gemeente. Probeer alsjeblieft in verschillen mogelijkheden te zien.
  • Graag wat charisma, dat is ook onmisbaar voor een goede leider, maar verdoe je tijd niet met dweepzucht.
  • Beleefd, we blijven ten allen tijde beleefd voor elkaar, overtuigingen kunnen verschillen maar hou het ook dan nog altijd netjes. Wees geen boegbeeld voor onverdraagzaamheid.
  • Misbruik je macht niet, dat staat nooit netjes en hou als het kan ook je achterban netjes bij de les!
  • Voor mij een belangrijk puntje: graag geen armzalig natuur- en milieubeleid!  Momenteel is er te weinig visie op duurzaamheid in onze gemeente.
  • Betere fietspaden: wees eens wat liever voor al die mensen die met hun fiets gaan werken.

NOG ENKELE SUGGESTIES:

  • Kunnen we geen megagrote koekjesverkoop organiseren? De opbrengst gaat naar de gemeente en op basis daar van moeten we minder gemeentebelastingen betalen?
  • Respecteer de schatten van ons verleden! Er zou een wet moeten komen die lelijke gebouwen in onze gemeente verbiedt.
  • Ik zou het een goed idee vinden om meteen met de verkiezingen zondag van de gelegenheid gebruik te maken om mensen ook op plannen te laten stemmen, zondag met de verkiezingen, dan weten jullie meteen onze mening.
  • Mijn zus opperde het idee voor een gemeenschappelijke brochure met een overzichtje van alle kandidaten. Lijkt me ecologisch ook wel een betere keuze. Dus doen binnen zes  jaar zou ik zeggen. Eenvoud en eenheid. Dat siert altijd. Dan gaat het meteen ook over kwaliteit en niet over kwantiteit.
  • Misschien ook wel fijn om meer voeling te krijgen met de gemeente: we maken een soort document van alle liefdes, ruzies, vriendschappen, familiebanden, waar het gras het groenst is binnen de gemeente. Blijkt dat het gras bij bijvoorbeeld de buren groener is dan kun je een weekje van tuin wisselen.  Verder zou het fijn zijn dat de helpdesk van de gemeente ons één keer per jaar opbelt om te vragen of we geen problemen hebben. Dat toont betrokkenheid.
  • Als het regent dan krijgen fietsers en voetgangers altijd voorrang in onze gemeente
  • Meer groen!
  • Nog een laatste die ik zelf bijzonder leuk vind: in plaats van een burgemeesterssjerp krijgt de burgemeester een rode bolletjestrui. Omdat die hoogstwaarschijnlijk de meeste rode bolletjes had. We veranderen ook de manier van stemmen. In plaats van op lijsten stem je rechtstreeks op een t-shirt. Het stemmen wordt ook veel leuker, iedereen krijgt een balpen waarin net voldoende zit voor 1 ‘burgemeestershot’ om zijn stem uit te brengen.  Uiteraard hebben we dan meteen ook een hippe burgemeester.

 

Dus lieve, lezende, charismatische kandidaat*, burgemeester(es) in spé,

Ik hoop dat mijn input zeer gewaardeerd wordt.

Veel succes!

NaamWitjes.jpg

Voor mij wordt het terug een moeilijk dag, zondag, doordat er staat dat je niet aan het potlood mag likken heb ik altijd de neiging om dat wel te doen. (Ik lik niet echt hé, gewoon wat spuug op de vingers 😉 )

*aangezien je zo ver gelezen hebt moet jij hem/haar wel zijn ?

 

www.ann-elise.be

Biblio 7 & de heerlijk wereld van boeken

 

Nog voor ik kon lezen fantaseerde ikzelf al wat er zou kunnen staan. En vanaf het moment dat ik het systeem met die lettertjes snapte ben ik echt beginnen lezen. Mijn leesverslaving mondt vaak uit in een verzamelzucht.  Lang leve deze vorm van boekhouden!  Spontane vreugdesprongetjes als ik in de kring een sprookje van Oscar Wilde ontdek  of als ik op een rommelmarkt nog een versie van Oom Oswald op de kop kan tikken (vrienden/vriendinnen die ik heel graag zie kregen ondertussen elk hun eigen exemplaar cadeau).

Mijn ‘inkomen’ is helaas niet toereikend voor alle boeken die ‘uitkomen’ en dus ben ik zo ongelooflijk blij dat er iets als een bib bestaat.  Een bibliotheek is een wondere, magische plek! Je kunt er altijd terecht. Voor de lichtvoetige materie, wanneer je zin hebt om een beladen interview te lezen (ja, ik heb soms zin om een beladen interview te lezen), voor grappige boeken, voor serieuze naslagwerken, voor dvd’s zowel ontroerend als humoristisch. Voor diepzinnige dichtbundels al of niet zonder nadruk.

Eén van mijn favoriete plekken dus voor troost, inzicht, lichtheid, diepgang, inspiratie, het opzuigen van kennis, … Ook één van de plekken waar ik even achteroverleun en mijn kroost loslaat opzoek naar hun favoriete boeken. Heerlijk als Rube dan komt aandraven met mijn één van mijn favoriete kinderboeken (die ik onder lichte dwang in zijn handen duwde, ze moeten de klassiekers leren kennen 😉 ).

Het was dan ook fantastisch heerlijk om dit jaar alle flyers voor Biblio 7 te mogen tekenen, kaftpapier vorm te geven en op deze manier twee van mijn favoriete werelden met elkaar te verbinden.

Dank je BIBLIO 7 / CO7 voor het vertrouwen!

 

CO7 Ann-elise Illustratie .jpg

v.3.4. ontwerp boekenfeest

CO7 Ann-elise Illustratie 1

En hup! Iedereen mee met de boekenbus naar de boekenbeurs! Het lijkt me hoopvol voor de toekomst als we massaal in boeken investeren!

CO7 Ann-elise Illustratie 3

Groetjes,

Ann-elise

www.ann-elise.be
www.co7.be

 

Proficiat Elena!

fotograaf retro ieper ann-elise -4
Elena heeft iets ongelooflijks moois over zich. Net als haar mama trouwens. Beiden hebben iets heel natuurlijk  moois over zich. Ik kan geen adjectief vinden die sterk genoeg is om wat ik precies bedoel.  Welk adjectief gebruik je voor mooi van nature uit dat sterk genoeg is om wat ik precies wil benoemen?
fotograaf retro ieper ann-elise -1fotograaf retro ieper ann-elise -2fotograaf retro ieper ann-elise -3fotograaf retro ieper ann-elise -5fotograaf retro ieper ann-elise -6fotograaf retro ieper ann-elise -7fotograaf retro ieper ann-elise -8fotograaf retro ieper ann-elise -9fotograaf retro ieper ann-elise -10fotograaf retro ieper ann-elise -11fotograaf retro ieper ann-elise -12fotograaf retro ieper ann-elise -13fotograaf retro ieper ann-elise -14fotograaf retro ieper ann-elise -15fotograaf retro ieper ann-elise -16fotograaf retro ieper ann-elise -17fotograaf retro ieper ann-elise -18fotograaf retro ieper ann-elise -19fotograaf retro ieper ann-elise -20fotograaf retro ieper ann-elise -21fotograaf retro ieper ann-elise -22fotograaf retro ieper ann-elise -23
Met de mama heb ik nog samen gewerkt in de bijzondere jeugdzorg. Toen twijfelde ik, in de bijzondere jeugdzorg, of wat ik deed, wel goed genoeg was. Of het ooit wel voldoende kon zijn… Het is een doelgroep die me echt nog heel nauw aan het hart ligt. Bizar maar ook toen ik al geruime tijd niet meer in de bijzondere jeugdzorg werkte ben ik cursussen en opleidingen blijven volgen.
En nu opnieuw… twijfel ik, of wat ik doe, wel goed genoeg is. Of ik hier wel mee verder moet. Uiteindelijk zijn mijn mogelijkheden eindeloos. Ik kan heel wat worden. Kassajuffrouw bij de betere supermarkt, kledingontwerpster, vuilnisvrouw, verkoopster in een tweedehandsboekhandel, dromenvangenmaakster, boombeklimster, fruitplukster, chocoladeproefster, wijnproefster, … . Noem maar op… Maar tijdens de reportages zelf voel ik nooit geen twijfel. Dan voel ik mij altijd ongelooflijk dankbaar en gelukkig. Ik vind het heerlijk als een verlegen blik plots uitgroeit tot een echte gemeende lach en dan weet ik dat ik dit voor geen geld ter wereld zou willen missen.
Misschien is er de twijfel, maar naast de twijfel is er ook echt steeds de passie voor wat ik doe. En is een beetje twijfel zo nu en dan niet gewoon het bestaan zoals het bestaat? (Dat was een moeilijke zin). Je hebt er die het uitstekend doen, dat twijfelen, perfect gedoseerd, ik ben een eerder wild pedalerende twijfelaar (en dan leg ik meteen de link met het feit dat iemand ooit zei dat ik precies dezelfde benen heb als mijn broer, en die kent wel wat van pedaleren 🙂 ) .
Maar goed, dit doet eigenlijk allemaal niet ter zake, lieve Elena, gefeliciteerd met jouw communie!
Aan de mama: het was fijn om je terug te zien!
Lieve groet,
 
Ann-elise
 
O ja, naast de leuke kaartjes werden er ook supermooie fotoblokken besteld! Ook de prinsheerlijke groeischijfjes van atelier pruts pasten perfect bij deze prinses… van nature uit… mooi 🙂


 
www.ann-elise.be/fotografie
www.atelierpruts.be
 
ps: binnenkort wordt de ridderkledij die je in deze fotoshoot te zien kreeg, ook verhuurd voor shoots 🙂

Proficiat Lucas, knappe kerel!

fotograaf retro ieper ann-elise -4
Ik heb het gevoel dat ik bij elke reportage even mee op stap ga. Vol ontzag ontmoet ik jonge mensjes met iets bijzonders over zich heen (en het fijne is dat elk kind bijzonder is, dat elk kind steeds indruk op me maakt).
Heel vreemd maar bij Lucas moet ik denken aan een vogel, een mythische vogel, hij is zo knap voor zijn leeftijd!  Zo een persoontje dat misschien wel de wereld en de hemel kan vangen.
Misschien wat verlegen, maar lief en op een beleefde, lieve manier ongelooflijk nieuwsgierig.
Proficiat met je communie, Lucas!
 
En mama & papa van Lucas, dankjewel voor het vertrouwen, het was heel fijn om jullie te ontmoeten.
Heel veel liefs,
Ann-elise
 
www.ann-elise.be/fotografie

Proficiat, Lucas!! Lieve, knappe kerel!

fotograaf retro ieper ann-elise -4
Ik heb het gevoel dat ik bij elke reportage even mee op stap ga. Vol ontzag ontmoet ik jonge mensjes met iets bijzonders over zich heen (en het fijne is dat elk kind bijzonder is, dat elk kind steeds indruk op me maakt).
Heel vreemd maar bij Lucas moet ik denken aan een vogel, een mythische vogel, hij is zo knap voor zijn leeftijd!  Zo een persoontje dat misschien wel de wereld en de hemel kan vangen.
Misschien wat verlegen, maar lief en op een beleefde, lieve manier ongelooflijk nieuwsgierig.
Proficiat met je communie, Lucas!
 
En mama & papa van Lucas, dankjewel voor het vertrouwen, het was heel fijn om jullie te ontmoeten.
Heel veel liefs,
Ann-elise
fotograaf retro ieper ann-elise -5fotograaf retro ieper ann-elise -7fotograaf retro ieper ann-elise -3fotograaf retro ieper ann-elise -2fotograaf retro ieper ann-elise -1
fotograaf retro ieper ann-elise -6

Daar gaan we dan…

fotografie Poelkapelle -1.jpg
foto door Iben

Voor de selectie van een opdracht moet ik een reeks foto’s en een beschrijving van de kwetsbaarheden van  mezelf doorsturen (en het ergste is dat het eigenlijk totaal niet relevant is voor die opdracht).
Omdat ik tegen selfies ben zat er niets anders op dan iemand anders foto’s van mij te laten nemen. En omdat het net paasvakantie is leek het me nogal voor de handliggend om dit even aan mijn jongens te vragen.  In ruil voor een tochtje dwars door alles wilden zij wel foto’s nemen. En wauw… Hun foto’s zijn gewoon massa’s beter dan de mijne.
Dus, ok, foto’s: check
fotografie Poelkapelle -1-2
door Rube

fotografie Poelkapelle -2
door Rube

fotografie Poelkapelle -3
door Rube

fotografie Poelkapelle -4
door Iben

fotografie Poelkapelle -5
door Iben

fotografie Poelkapelle -6
door Iben

fotografie Poelkapelle -7
door Rube

fotografie Poelkapelle -1-3
Door Rube

fotografie Poelkapelle -8
door Rube

Beschrijving: dit is anders dan een gewone sollicitatiebrief.
Hoe eerlijk kan en mag je zijn? Kan ik vertellen dat ik mezelf verdenk van het koesteren van bijgeloof? Dat ik sportschoenen draag als ik schoonmaak omdat ik er heilig van overtuigd ben dat ik dan vlugger kan werken? Dat ik ooit een verdieping naar beneden ben gesprongen met een paraplu omdat ik geloofde dat er zeker en vast ook iets van Mary Poppins in me huist? (Dat als ik mijn handtas bekijk, ik vermoed dat ik nooit ben opgehouden in Mary Poppins te geloven).  Dat ik in bomen klim om te lezen? Dat ik op de grond zit om te eten? Dat ik regen soms echt wel leuk vind?
Even doordenkend kom ik ook uit op het feit dat ik gewoon lomp ben.  Gelukkig heb ik daar goede vrienden voor die het gewoon schattig noemen.
Of kom ik op het feit dat ik me op slag een verlegen kleuter kan voelen bij bepaalde mensen terwijl ik me bij andere mensen direct thuis voel. Misschien moet ik hen vertellen over de hatelijkheid waarmee ik soms gedwongen word om mijn taalspitsvondigheid te herhalen (en ah god, nog erger, uit te leggen) waardoor ik vaak eindig in een soort onbegrijpbaar gehakkel.
Of wie weet… vertel ik hen over de dagen dat ik pendel. Over de dagen dat ik op de hoogste berg sta te zingen (en op één van die dagen op spoed eindigde omdat ik van puur enthousiasme tegen de deuromlijsting sprong, en vertel ik het verhaal van die sympathieke spoedarts met wie ik het op een akkoordje gooide omdat hij toch mijn haar niet zou afscheren om die hoofdwonde te kunnen hechten) om dan andere dagen in het diepste dal treurig te zitten wezen. Niet omdat ik labiel of manisch ben maar omdat mijn genen uitgeselecteerd zijn om emotioneel flexibel te zijn. Zo simpel is dat.
Even gevraagd aan één van die fantastische vriendinnen van me en die geeft het fantastische advies dat ik gewoon mezelf moet zijn 🙂  Wel, dit wordt makkelijk.
Het wordt uiteindelijk een heel zen-achtige, hier- en nu kwestie. Ik typ wat ik denk en stuur hen gewoon deze link door.
Kortrijk, tot binnenkort?