Collectief verliefd op deze kleine man I familiereportage I familieshoot

Het prille begin van het voorjaar. Kale takken maken nog deel uit van het landschap. Er wolkt nog damp uit de monden wanneer we elkaar ’s morgens begroeten. Het is het voor ‘coronatijdperk’. Er worden nog handen geschud.

Soms ben ik bang, dat het niet meer terug komt. De onbezorgdheid van voor corona. Geen enkel moment is blijvend, dat besef ik maar al te goed. Zelf heb ik heb iets melancholisch en alles wat kwijt is voelt steeds als weemoed. Ik weiger te luisteren naar mensen die herhalen dat het wellicht nooit meer als vroeger komt. Ik laat hun woorden langs me heen glijden. Ik wil niet blijven hangen in deze gedachte. Of in éénrichtingsverkeer wanneer je ergens naar toe wandelt. Ik, van wie de schaamte zo dikwijls wortel schoot als ik weer eens deel uitmaak van een fout begroetingsritueel (te veel of te weinig kussen) mis het kussen met vreemden.

Maar goed, die ochtend heb ik dus een reportage met familie Vandecandelaere. De kleine barak vult zich met gezelligheid.

Heerlijk om te zien hoe welkom hun eerste (klein)kind/neefje is. Je voelt bij iedereen de hele tijd een soort beweging, een soort impuls die hen naar dit kleine jongetje toe drijft. Allemaal zijn ze verliefd op deze kleine man. En kleine Achille kijkt toe… Hij voelt en weet hoe graag hij gezien is.

Hun houding wanneer ze met Achille spelen straalt zoveel tederheid uit, terwijl ik de beelden vast leg, ben ik met een stomheid geslagen, het licht valt perfect binnen, het voelt als een beeld dat niet kan bestaan, ik vermoed dat ik het nooit zal kunnen vastleggen zoals het toen op dat moment was. Het stof dat dwarrelt, de gezelligheid van de houtkachel en dat gevoel van tederheid.

Hartelijk dank voor de fijne zondagvoormiddag en het vertrouwen!

Heel veel liefs,

www.ann-elise.be/fotografie

Reportage bij een local :-)

Terwijl ik gezellig thuis blijf net als alle andere locals (het gebruik van het woordje locals stimuleert mijn vakantiegevoel) heb ik het voornemen om terug dagelijks een blog te schrijven over de voorbije reportages.

Deze prinsheerlijke familieshoot vond plaats midden november. Een zondag met een gouden randje.

Een reportage in Poelkapelle dus iedereen van de familie is me welbekend. De ouders zijn echte locals. Hun drie zussen weken ondertussen uit. Joke is een klasvriendinnetje van vroege, Ilse een goeie vriendin van mijn oudste zus en Veerle ging vroeger af en toe met ons mee naar school in Ieper.

Een beetje een flashback dus wanneer ik hun huis terug binnen wandel. Ik ben er vroeger wel vaker gaan spelen met Joke.

De reportage weerspiegelt zich aan het weer. Zonnig en vrolijk. Voor de gelegenheid mag ik zelfs de Joke-tegel gebruiken om mijn aanwijzingen wat duidelijker te maken 😉

Foto’s… het zijn echt wel ankermomentjes uit de onzichtbare boomgaard van ons leven. Ze geven herinneringen mee vorm. Veel meer dan fotograaf ben ik zelf een herinneraar en een bewaarderaar. Beelden vertellen verhalen in mijn hoofd. In mijn hoofd een koninkrijk van mensen die ik onderweg heb ontmoet. Van sommigen weet ik hun favoriet seizoen, hun favoriet eten, … Weet ik wat ze als kind hadden willen worden, hoe hoog hun avonturendrang is, … Eén van de dingen die ik zo heerlijk vind aan mijn werk.

Eerlijk bekennen dat ik me afvraag hoe het verder moet na het coronatijdperk. Ik heb mijn communieseizoen nodig om mijn verhaal haalbaar te maken. Vrij veel reportages werden reeds geannuleerd. Voorlopig hou ik me vast aan het we-zien-wel-hoe-het-loopt-principe. Ik ben uiteindelijk – dat merk ik met mijn richtingloosheid – wel een
wel-weter. Ik denk altijd dat ik de weg wel weet terwijl het eigenlijk niet zo is. Mijn choix de vie. Dom en dapper laten zich niet altijd onderscheiden 😉. En de hoop van mijn inwendige supporter laat zich niet kelderen. Uiteindelijk heeft niemand de waarheid over wat er nog komt in pacht.

Wat ik wel weet, was dat dit een prinsheerlijke reportage was, met een heel fijne familie!

Heel fijn om er even op terug te blikken.

Hartelijk dank voor jullie vertrouwen!

Liefs,

www.ann-elise.be

Terugblik naar november én binnenkort nieuwe begroetingswijzen 🤗

Het coronatijdperk. Ik word door mezelf geacht tijd te hebben. Maar ergens in mijn tijdsorganisatiesysteem is er wat mis gegaan. Mijn achterstand met blogs lijk ik maar niet in te halen.

Tijd. Hij is beperkter sinds thuis ook school is geworden. Voor ons hoeft dit niet het nieuwe normaal worden. Vriendjes worden hard gemist. En het afwezig zijn van klasvriendjes ondergraaft het solidariteitsprincipe. Het is veel minder leuk om alleen taken uit te voeren. Vooral mijn jongste zoontje heeft het best wel moeilijk. Als mamajuf monitor ik de vorderingen en merk ik dat mijn achtjarige mijn nabijheid niet kan missen.
Mijn tienjarige daarentegen ontfermt zich plichtbewust en voorbeeldig over zijn oefeningen Frans en Wiskunde.

Ook de muzieklessen blijven verder gaan. Elsje, Iben zijn draailierjuf, houdt de moed en het geduld erin aan de andere kant van het scherm terwijl we experimenteren met meer of minder hars op het wiel, het correct stemmen van de draailier en mijn gsm die zich onafhankelijk verklaart en bij tijden van de pupiter glijdt. Ik blijk niet de meest handige videochatpartner te zijn (excuses aan al mijn videochatpartners, het ligt dus duidelijk wel bij mij 😏).

In de tussentijd van de lesvrije momenten open we ramen en deuren (maar gaan uiteraard niet verder dan ons kot). Springen en spelen we en verschansen ons stiekem met leesboekjes en tafelkaartjes in ons Willy Wagentje (ons camperbusje). Dat voelt al iets minder aan als een ‘moet’-taakje.

Goed, even terug naar mijn reportages. Deze kerstreportage vond plaats begin november vorig jaar.

Het was één van de laatste mooie najaarsdagen. Een heel lief meisje en een kleine broer voor de lens. Een reportage vol liefde en tederheid. Maxime doet dit jaar haar vormsel en met haar fotoshoot voor de uitnodigingen sloot ik als het ware ook mijn reportages dit jaar af. Het voelt best wel vreemd om in deze periode niet te werken. Ik mis mijn werk echt wel. Maar tegelijkertijd ben ik blij dat ik er volledig voor mijn jongens kan zijn.



En er zijn sowieso nog enkele puntjes die ik op de i wil zetten voor ik van start ga… Het aanpassen van het boekingsformulier bijvoorbeeld… De keuze van de begroetingswijze dateren nog van voor corona. Handdruk en zoen lijken me in de eerste maanden niet mogelijk. Ik vermoed dat ik klanten laat kiezen uit 10 squats of voetje bij wijze van begroeting.

We’re all in this together.

Liefs,

www.ann-elise.be

Hofje vol tederheid – reportage van mijn zus en haar gezin.

Enkele jaren terug stond een hoeve te koop. De hoeve die ooit de thuis was van mijn vader, zijn ouders en zijn broers en zussen. Omdat deze hoeve als twee helften van een notendop met onze familie samen hoort werd ze gekocht door mijn nonkel en tante kreeg ze een mooi en eervol herstel.

Een herstel met aandacht voor wat was en liefde voor wat kwam. En… mijn zus, Ann-Sofie ging, er wonen met haar gezin. Voor mij voelde het alsof de cirkel rond was. Mijn grootouders zijn heel jong gestorven en ik heb hen nooit gekend.

De plek waar wij als kinderen met neefjes en nichtjes hadden moeten spelen werd een plaats waar mijn kinderen hun nichtjes treffen.

Door de boerderij werd er een bruggetje gebouwd tussen de eilanden van verschillende generaties. Er hoort een verhaal bij het putje in de dubbele deur van de living en als ik de oude tegels streel met mijn voeten heb ik het gevoel dat ik een stapje dichter bij mijn grootouders kom.

Begin november, toen ze er net gingen wonen, deed ik een kleine reportage.
De zon struikelt haast over deze mooie mensen. Hoe mooier en opener een blik is, hoe mooier en echter de foto’s.


En de hoeve? Die is opnieuw zwanger van heel wat mooie dromen. Er wordt gewerkt, gedacht, gedanst en gedroomd. Er worden letterlijk en figuurlijk paadjes aangelegd, mogelijkheden verkend. Een hoeve vol heerlijke toekomstmuziek. Je voelt er zoveel schoonheid. Je voelt het gewoon, dat de ziel van deze plek een onuitgesproken tederheid heeft voor deze vijf wondermooie mensen (én ik ook ;-)).

Liefs,

www.ann-elise.be/fotografie

Samen genieten van een toch wel vroege zondagmorgen.

Een zondag in oktober. Er is een reportage geboekt voor de kleinkinderen. Als cadeau voor oma. Het mooie aan ouder worden, is dat je een heleboel mensen hebt die verbonden zijn, en dat de lijn samenvloeit bij jou.

Het is een echte najaarsdag. Het regent zachtjes. Vol verbetenheid wordt het weer getrotseerd. En dan ondanks het miezerige weer: blije gezichten, samen genieten van de toch wel vroege zondagochtend. Wat heeft het leven meer te bieden?

Bij mij toch ook wel heel even angst… omdat iemand pokémons aan het zoeken is, en ik niet thuis ben in dat wereldje. Stiekem bang dat ik de Pokémons voor de ogen van mijn klant verpletteren zal huppel ik doorheen het landschap. Gelukkig blijken Pokémons bestand te zijn tegen menig fotografenvoeten ;-).

Dank je voor de fijne voormiddag!

Beeldige groet,

Ann-elise

www.ann-elise.be/fotografie

Bakkersgasten :-) Bedrijfsreportage voor bakkerij Passchendaele

Ze bakken het niet al te bruin. Maar eerder perfect. Ja! Gewoon zoals we het graag hebben! Lieverkoekjes worden er wel gebakken, vb. zo van die bokkenpootjes! Het is één van de weinige plaatsen waar gebakken peren een positief gegeven zijn. Want met zekerheid geniet je dan zonder meer van een overheerlijk fruitgebak…

Uhu… Dat is! Het leven is wat je er van bakt! En al zeker bij fijnbakker Passchendaele te Passendale.

Toen ik nog in Passendale werkte een plek waar ik met regelmaat stopte om brood. Op het werk genoot ik al even veel van verfijnde gebakjes bij verjaardagen. Heerlijk!

Voor de vernieuwde bakkerij mocht ik een reportage maken met prinsheerlijke beelden (al even heerlijk als hun brood en gebak). De reportage vond plaats begin juli. Pitje zomer. Er glinsterde nog dauw op het struikgewas en in de bomen fluiten vogels hun ochtendlied. En tijdens de reportage snoof ik de geur op van zoveel lekker gebak!

Een heel fijn eindresultaat met superveel verfijnde beelden waarvan ik nu enkel al de foto van in de winkel met jullie kan delen… maar één beeld spreekt soms boekdelen :-).

Hartelijk dank Sabine & Hans voor de prinsheerlijke reportage en het vertrouwen!!!

Veel liefs,


Ook zin in lekkere taarten? Heerlijke bokkenpootjes? De lekkerste rijsttaartjes? Ovenvers brood? Eén adres: fijnbakkerij Passchendaele! Passendalestraat 236 te Passendale

Een gelukzalig gevoel met deze gezinsreportage!

Een heel fijn gezin, ongedwongen, zo spontaan, een heerlijk zomerdag, badend in het zonlicht. Om het weer, maar ook omwille van hun zijn. Deze gedachten volgen elkaar pavlovsgewijs op wanneer ik terug kijk naar deze foto’s.

Als verjaardagscadeau voor hun eenjarig dochtertje hadden ze een reportage geboekt. Ook voor broertje Lou deed ik even terug  een reportage met hun gezin.

Want, weet je één jaar is net te jong om mooie herinneringen voor altijd in dat hoofdje op te slaan. Dan is het fijn om ze vastleggen en ze later te verbeelden.

Het is net of ik een warm dekentje om me heen krijg tijdens deze reportage. Deze mama en papa zijn zo écht. Zo oprecht. Het wordt een heel spontane, ongedwongen reportage.

Na de repotage krijg ik zaadjes mee naar huis :-). Met een gelukzalig gevoel denk ik nog even aan de reportage wanneer  ik enkele maanden later, heel spontaan, heel ongedwongen met mijn boontjes van hun boontjes oogst.

Dankje voor alles!

ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-5ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-2ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-6ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-3ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-4ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-14ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-7ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-10ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-11ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-12ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-13ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-15ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-9

www.ann-elise.be

 

 

Mooi gezin voor de lens

Eind maart. Wanneer ik mensen sta op te wachten schrijf ik anderen steeds een verzonnen biografie toe. Soms mis ik een koffiezetapparaat op mijn wachtplekje. Overtuigd dat ik met sommige mensen tot ene schoon gesprek zou komen.

Of soms ook niet… Mijn wachtgesprekje was dit keer vrij hilarisch. Het was niet het gewone weerpraatje of het gesprekje over welke lens ik gebruik. Iemand ging met mij het gesprek aan over wat er speelt in modeland. Over het feit of strepen hun werk nog steeds doen. En ik stond daar… in mijn favoriete (lees: makkelijkste) fotoreportageoutfit… Jeansbroek, bergschoenen en mijn rugzak. In zijn verzonnen biografie over mezelf kon ik duidelijk wat modetips gebruiken en die kreeg ik ook :-).   Zoetzure grijns op mijn gezicht. Binnenkort de Bucket Hat for real op mijn reportages…

Na mijn eerste gesprekje dan maar beginnen lezen. Om behulpzuchtige mode- en trendwatchers op afstand te houden. Te veel advies is nooit goed.

Even later verschijnt dit mooi gezin voor de lens.  Liefdevol. Mooi.  Wat fijn om ze met een pure blik te mogen vastleggen!

Marie lijkt af en toe te zweven, Elias heeft de blik van een dromer. En twee ouders die hen zo liefdevol omarmen.

Ook mooi aan deze reportage, hun kledij is heel mooi op elkaar afgestemd, zonder dat ze de aandacht overneemt. Hier gaat het over persoonlijkheid, over je laten zien zoals je bent niet over de laatste summermusthave.

Heel fijn om met dit gezin op stap te gaan!

Dank je voor de fijne namiddag!

 

gezinsreportage gezinsfotografie spontane fotografie liefde ann-elise lietaert2gezinsreportage gezinsfotografie spontane fotografie liefde ann-elise lietaert3gezinsreportage gezinsfotografie spontane fotografie liefde ann-elise lietaert4gezinsreportage gezinsfotografie spontane fotografie liefde ann-elise lietaert6gezinsreportage gezinsfotografie spontane fotografie liefde ann-elise lietaert7gezinsreportage gezinsfotografie spontane fotografie liefde ann-elise lietaert8gezinsreportage gezinsfotografie spontane fotografie liefde ann-elise lietaert9gezinsreportage gezinsfotografie spontane fotografie liefde ann-elise lietaert10gezinsreportage gezinsfotografie spontane fotografie liefde ann-elise lietaert13gezinsreportage gezinsfotografie spontane fotografie liefde ann-elise lietaert14

Liefs,

Ann-elise

www.ann-elise.be

Gefeliciteerd lieve Anna!

Ik ben zelf een meisje uit een boerendorp.  Opgegroeid tussen koeien en velden.

In een stad is het anders. Aan de ene kant is alles meer open. Ooit was er iemand op kot die vond dat ik, met al wie ik was,  beter bij de mentaliteit van een stad hoorde dan bij het platteland. Omdat ik er zo Brussels uit zag. Het werd zelfs met alcoholstift op de muur naast mijn deur  geschreven. “Stadsmus”.

Ik vond dat zij meer het type stadsmus was. Maar dan niet Brussel. Eerder Gent. Of eerder een stad waar alle daken ongelooflijk goed toegankelijk waren voor nachtelijke uitstapjes… Zoiets.

En terwijl zij nu ergens ver weg, heel mooie daden verricht in Madagascar denk ik soms dat ze gelijk heeft. Dat ik inderdaad meer een stadsmus ben, ik kan me intens gelukkig voelen in een grootstad, waar kunst en culturen zoveel meer samen komen dan hier op het platteland.

Maar tot mijn kinderen een jaar of twaalf zijn ben ik er overtuigd dat ze thuis horen op het platteland, in de natuur. Ze moeten kunnen spelen, vrij rondscharrelen, ontdekken…

ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot2ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot6ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot1ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot4ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot5ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot7ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot8ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot9ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot10ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot11ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot12ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot13ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot14ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot15ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot3ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot16ann-elise romantisch spontane fotografie communie lentefeest reportage shoot18

Anna en haar zussen zijn ook zo’n echte buitenmeisjes. Met rode wangen van het rennen, … Ik had het er over met Sofie (mijn schoonnicht :-D), de mama van Anna, vele mensen richten zich op het aanleren van heel veel vaardigheden, maar is het niet evenzeer belangrijk dat kinderen tijd kunnen besteden aan de dingen waar van het lijkt alsof ze vliegen, zoals buiten spelen bijvoorbeeld?

Geluk kun je voelen. Je ziet het als zo’n buitenmeisjes de boom inklauteren. Geluk kun je zien. Je ziet het  wanneer een boom haar bloesemblaadjes in het zonlicht over drie vrolijke meiden heen strooit en je naar hun gezichtjes kijkt, …  Of wanneer zo’n buitenmeisje een kikker kust (https://blog.ann-elise.be/2017/05/12/en-wie-de-kikker-kust/Zalig!

Dank je voor de fijne voormiddag!

Dank je voor het vertrouwen!

Veel liefs,

Ann-elise

www.ann-elise.be

 

 

Gefeliciteerd lieve, mooie Ella!

Er werd gevraagd of Ella voor de reportage ook met haar zus, neef en nicht op foto mocht. Een jongen en meisje komen om me toegestapt. Ze lijken wat groter uitgevallen dat het vierjarige neefje en nichtje dat ik in gedachten had.  Maar hé, wat een  toffe neef en lieve nicht! 

ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 1ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 2ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 3

 

En dan… de reportage met Ella… Een meisje waar bij vrolijkheid zegeviert.  Ze lijkt bijna een verzonnen figuur uit een kinderboek. Grappig en lief (en ongelooflijk schattig!). En ik herken mezelf in Ella wanneer ze niet altijd even bijster elegant ergens gaat neerzitten.  Gewoon omdat je op dat moment even aan het fantaseren bent over die rare schaduw en dat, op zo’n moment, de manier waarop je gaat zitten dan in de verste verte niet belangrijk lijkt (en laat ons eerlijk zijn, het ook niet is). Ik denk dat ik constant aan het glimlachen was tijdens deze reportage!  Zo’n prinsheerlijk mooi meisje! Zowel vanbinnen als vanbuiten!   Ella heeft ook een lieve, mooie zus en een heel fijne mama! Zo een mama met wie ik met plezier wel nog iets zou willen gaan drinken.

ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 7ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 10ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 14ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 11ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 8ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 4ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 5ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 6ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 9ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 12ann-elise lietaert kinderfotografie kidsfotografie spontaan spontane romantisch groen communie communiefoto communiereportage lentefeest foto 13

Na de reportage merk ik, dat ik – niet bijster elegant – mijn t-shirt tijdens de reportage binnenstebuiten aanhad. Gewoon, omdat ik op dat moment in de badkamer waarschijnlijk aan het fantaseren was over een rare schaduw. En dat, op zo’n moment de manier waarop je je t-shirt draagt toch echt niet belangrijk lijkt 😉

Ik weet niet of mijn stijlfoutje werd opgemerkt, in elk geval als ze het zagen waren ze te beleefd om me er op te wijzen 🙂 

Gefeliciteerd, lieve, mooie Ella!

Dank je voor het vertrouwen en de fijne reportage!

Veel liefs,

Ann-elise

www.ann-elise.be