Niets bestaat dat niet iets anders aanraakt… #kunstenfestival Watou 2019

Blogs… ondertussen land ik ergens in juli. Ondertussen al de vijfde zomer dat ik mijn jongens meetroon naar Watou.

Kunst biedt ook voor mij geen pasklare antwoorden maar ik merk dat het me wel ongelooflijk inspireert. Het verbaast me hoe het voor mijn kinderen vaak veel meer vanzelfsprekend is. Hoe hun aandacht wordt gewekt. Hoe ze soms kunstwerken als seizoenen of als sprookjes benoemen. Hoe mooi is het niet als een kunstwerk voelt als vrouw Holle?

Misschien is niets vast… wat voor de één een veilig huis is, is voor de ander misschien een gevangenis. Afhankelijk. Van wie er wanneer kijkt. Niets is wat het lijkt. Kinderlijke wijsheid.

In ons gezin werkt het beter zonder doe-boekjes op opdrachten, het is heerlijk om hen gewoon helemaal los te laten en te kijken wat er gebeurt. En neen! Geen dramatiek ten gronde, ze gedragen zich best wel voorbeeldig!

Zijn blik… later zegt

Weken later luisteren we naar de radio. Het gaat over de brand in het amazonewoud. Rube is stil, ik weet niet of hij echt aan het luisteren is of in gedachten is verzonken. Een hele tijd later zegt hij: “Ik denk dat ik het begrijp. Wat ze er mee bedoelen in Watou. Het zou ook hierover kunnen gaan. Niets bestaat dat niet iets anders aanraakt.”

Ah, lieve Rube van mij…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *