Sunday life reportage. Ode aan mijn schoonfamilie :-)

Een “niet-werk-reportage”. Op een zondagnamiddag in januari. Een soort sunday life-shoot van Isaak, het zoontje van mijn jongste schoonzus op de boerderij van mijn schoonfamilie.

Ze worden gemist. De zondagen op de boerderij. Voor onze kinderen is het een waar paradijs. Ze krijgen er de vrijheid om hun eigen nieuwsgierigheid te volgen. Om te zoeken en te ontdekken. Te proberen en te creëeren. Terwijl wij samen koffie drinken en hen af en toe gadeslaan.

Daar op de boerderij worden onze kinderen terug jagers en verzamelaars. De mogelijkheden op de boerderij zijn er zo eindeloos dat ze geen tijd hebben om ruzie te maken. Waar wij rommel in zien, zien zij mogelijkheden.

Toen ik fulltime werkte en mijn werk niet graag meer deed, liet iemand me in de academie (dankjewel Katrien!) me inzien dat ik iets heel kostbaars aan het verliezen was. Onbevangenheid en speelsheid.

Ik heb het geluk dat mijn kinderen (ja, ik weet het, hier ben ik weer, maar waar het hart van vol is… 😉 ) in een prinsheerlijke school zitten! Niet alles wordt er voorgekookt. Ze ontwikkelen er nieuwsgierigheid en verbeeldingskracht.

Onlangs terug het zoveelste gesprek over de reden waarom mijn jongens in de Steinerschool zitten. Neen, ze komen niet achter (ik vind het trouwens een heel fout woord om in welke context dan ook te gebruiken als het over kinderen gaat). Neen, ze onderwijzen er geen creativiteit. Ze laten het openbloeien.

Het stemt me triest als ik bepaalde nota’s of meningen lees over het onderwijs. Het lijkt of dat het hoogste doel in deze maatschappij is om zo veel mogelijk kennis mee te geven zodat ze later een goede baan vinden in de kenniseconomie. Maar onze wereld heeft binnenkort nood aan durvers en dromers. Aan mensen die verbinden, creatief kunnen denken. Ik wil niet dat er ooit een moment komt waarin mijn kind het verleert om echt te spelen. Hoe oud ze ook zijn.

De vraag is niet kunnen onze kinderen deze vrijheid aan? De vraag is durven wij hun die vrijheid geven?

Ik kijk terug uit naar die zondagen waar ik samen met mijn schoonzussen (of zus :-)) door het raam sta te kijken. Zo’n moment waarop we samen even twijfelen als we hen zien klauteren. En samen besluiten: ze zijn best wel voorzichtig en zorgen voor elkaar. Laten we hen die vrijheid gunnen.

Ook Madicken, de mama van Isaak, is iemand die af en toe buiten de lijntjes kleurt. Iemand die ik als schoonzus enorm apprecieer. Ook iemand die, als mijn innerlijk kompas het even niet meer weet, helpt richting geven.

En Isaak? Deze lieve kleine kerel, heeft zijn naam duidelijk niet gestolen. “Hij die lacht” gaat ongelooflijk vrolijk door het leven. Een reportage van een prachtkind op een prachtplek!

Lieve groet,

www.ann-elise.be/fotografie

De eerste reportage van 2020! Gezinsreportage in gouden zonlicht!

Een gezinsshoot. Januari. Het park lag er miezerig bij. Binnen enkele dagen ging er een MBT-wedstrijd plaats vinden waardoor er overal nadars stonden en de schoonste plekjes waren afgespannen met niet zo’n schoon rood-wit pastic.

De nadars leken donkere, grillige figuren op een koude grijze winterdag. Ik zat tegen mezelf te drammen dat ik de foute locatie had gekozen. Ik check altijd of er geen evenementen doorgaan maar een wedstrijd een week later had ik niets als mogelijk bezwaar gezien.

Er volgde een overleg met mezelf. Inwendig werd er gefluisterd en uiteindelijk instemmend gefezeld dat we er het beste gingen van maken. Ik verontschuldigde me nogmaals – in naam van het park – bij mijn klanten.

Alsof de weergoden best wel te doen hebben met deze fotografe op een miezerige locatie met nadars laten ze heel zachtjes vroeg ochtendzonlicht door de wolken naar beneden sijpelen. Ze voelen ongetwijfeld mijn dankbaarheid want ik krijg nog meer zon.

Sarah en Manuel had ik al eerder voor de lens. Een heel fijn en mooi gezin.

Féline die ik ooit als baby fotografeerde komt met dribbelden beentjes en korte glimlachjes voor mijn lens.

Dit is sowieso één van mijn favoriete foto’s, zoveel zachtheid en zoveel tederheid in één beeld!

Hartelijk dank voor het vertrouwen! Heel fijn om jullie terug voor de lens te hebben!

Veel liefs,

www.ann-elise.be/fotografie

Blikken die raken. Gezinsreportage met al weer een prachtig gezin voor de lens!

Naarmate een reportage verstrijkt heb ik vaak het gevoel dat ik mensen ook echt leer kennen. Hoe kort een reportage vaak ook is. Soms heb ik het gevoel kleine hoekjes in mensen hun ziel te zien. Vaak weet ik kleine stukjes dromen. Weet ik wie er al eens een Ikea kast heeft opgezet. Met of zonder plan. Wie er de voorkeur geeft aan steentjes in hun schoen boven een wimper in hun oog. Hoe ze glimlachen van herkenning als één van de kinderen een typisch zichzelfje doet. En ik voel dat ook ik, naarmate de reportage vordert, meer open wordt. Ook af en toe de hoekjes van mijn ziel laat zien. Blikken. Kijken.

Hoezeer ik ook hou van woorden. Er zijn geen woorden die alles omvatten. Boven woorden zijn er gebaren, blikken die mensen groter en prachtiger maken.

Annelies, dankjewel voor die bepaalde blik toen je de wanddecoratie kwam afhalen! Geen woorden hadden me meer kunnen raken!

Veel liefs,

Ann-elise

http://www.ann-elise.be

The secret life of pets :-) en de reportage van een fijn, warm, charismatisch gezin

Sinds eigen kweek zijn er veel mensen die op dezelfde manier Engels praten zoals ik. Er zijn twee soort stromingen te definiëren. De bewust eigen-kweek-sprekers en de poging-tot-engels sprekers. Ik ben de laatste soort. Maar ik doe alsof ik bij de eerste soort hoor.

Het is zondagmorgen en ik heb een heel fijn gezin voor de lens.

Wat me opvalt is hoe ze net als ik genieten van het buiten zijn. Sommige mensen zien er altijd wat boos, streng uit (ook al zijn ze het niet). Dit gezin ziet er volgens mij altijd vrolijk uit. Ze hebben iets heel warms. Iets heel toegankelijks. Na de reportage huppel ik als het ware naar huis. Wat een fijne voormiddag!

Net als ik wil wegrijden na deze fijne reportage komen er twee engelse toeristen. Mijn raampje staat open. Ik hoor hen praten, ik glimlach naar hen. Ze zeggen dat ik een fijne auto heb (a nice car :-)). Het streelt hun ego dat ze niet beginnen over mijn nummer plaat of een kabel die wat loshangt.

Bij het wegrijden zie ik dat er één zijn pet laat vallen. Ik heb twee keuzes. Roepen of uitstappen. Ik had net na de reportage van schoenen geruild en had het nieuwe paar nog niet vast geveterd. Uitstappen en lopen betekent gevaar voor eigen welzijn. Dus als een welbespraakte wereldburger begin ik te roepen. “You’ve lost your pet!”. Het werkt. De toeristen komen meteen mijn richting uit. Ik geef hem zijn pet. Best wel trots op mezelf om deze keurige Engelse conversatie rij ik naar huis. Pas weken later wanneer we thuis een film bekijken en de trailer wordt getoond van “The secret life of pets” wordt mijn blunder duidelijk. Even zink ik weg in diep en intens zelfmedelijden.

Ik wacht voorlopig nog heel even met het aanbieden van reportages aan anderstalige toeristen. 😉

www.ann-elise.be

Gezinsreportage: gezin met een gouden gloed

Het is een mooie najaarsdag. Warm. De zon heeft zijn afdaling ingezet. Schaduwen worden langer en het licht kleurt menig bomen goud. Over het gras zweeft de geur van het laatste restje zomer.

Een reportage met wel vijf heel mooie mensen voor de lens. Vijf bijzonder mooie exemplaren van het menselijke ras. Positieve dromers en gelovers.

De drie meisjes komen af en toe babysitten en onze jongens zijn zonder meer enorm fan :-). Tijdens de nabewerking zijn er wel heel vaak kleine jongenshandjes die op mijn schouders rusten om even mee te piepen.

Mooi om te zien hoe in dit gezin ook waarden worden doorgegeven en hoe de meisje opgroeien tot vrije en verantwoordelijke wereldburgers . Ik ken heel wat volwassen met wie ik minder diepzinnige gesprekken voer dan in het beperkt ‘terug-breng-ritje’ als ik één van de zussen terug breng na een avondje babysitten. Een gezin om van te houden.

Beelden spreken vaak zo veel meer dan woorden. Ze zeggen alles. Alles. Kijk naar die handen. Geen woord die de overrompelende kracht van gevoelens zo kan weergeven…

Dank je voor het vertrouwen!

Het was een eer jullie te mogen verbeelden!

Liefs,

Ann-elise

www.ann-elise.be

Een ideale dag om de liefde te vieren! Gefeliciteerd Elien en Filip!

Eind augustus. Het koren dat er nog stond was hoog en rijp. De zon stond hoog aan een stralende hemel. Een dag waarin je niet op maar haast boven de wolken leeft.

Een ideale dag om de liefde te vieren en elkaar heel mooi en heel lang in de ogen te kijken.

Elien en Filip. Filip en Elien. Met hun instemming gaf ik hun dag een beeldende stem. Met meer dan twee armen omhelzen ze elkaar. Want hun liefde is al samengevloeid in twee prachtige kleine meisjes die met wonderbaarlijke grote ogen naar de wereld om hen heen kijken. Lachend vinden ze alles grappig, het lijkt of hun gezelschap de lucht kietelt en je niet anders kan dan glimlachen wanneer je deze twee ziet.

Het werd een prachtige, zonnige dag. Met alleen maar mooie mensen.

‘S Avond kwam er plots heel veel wind opzetten. Precies alsof de wind ook wat liefde met zich mee wou nemen, wou verspreiden over onze verdere schone wereldbol.

De zus van een andere prinses 😉

Dankjewel voor het vertrouwen!

Veel liefs,

Lies

www.ann-elise.be/fotografie

Gezinsreportage: De wet van de warmste familie :-)

Je kijkt naar deze foto’s en hebt het gevoel dat de zon heerlijk warm schijnt.. Je ruikt er zonder meer de zoetste geur bij. Je hoort als het ware de hommels gonzen over het gras heen. Je denkt dat je, wanneer je deze foto’s binnenstapt je hele lijf de zomer voelt.

Zo lijkt het. Zo schijnt het. Maar het was best niet erg warm die dag. Het waaide best wel hard. En net na de reportage (of net na het fijn gesprek na de reportage) begon het onderweg naar huis best wel hard te regenen.

Maar het moment van de reportage was één en al zon. Kreeg ik op het moment van de reportage door deze familie een heel fijn zomerig gevoel! Weeral een stralende familie. Dan heb je meteen heel wat warmte in je beelden. De wet van de warmste banden :-).

Dank je voor de fijne voormiddag!

Liefs,

Ann-elise

www.ann-elise.be/fotografie

Bakkersgasten :-) Bedrijfsreportage voor bakkerij Passchendaele

Ze bakken het niet al te bruin. Maar eerder perfect. Ja! Gewoon zoals we het graag hebben! Lieverkoekjes worden er wel gebakken, vb. zo van die bokkenpootjes! Het is één van de weinige plaatsen waar gebakken peren een positief gegeven zijn. Want met zekerheid geniet je dan zonder meer van een overheerlijk fruitgebak…

Uhu… Dat is! Het leven is wat je er van bakt! En al zeker bij fijnbakker Passchendaele te Passendale.

Toen ik nog in Passendale werkte een plek waar ik met regelmaat stopte om brood. Op het werk genoot ik al even veel van verfijnde gebakjes bij verjaardagen. Heerlijk!

Voor de vernieuwde bakkerij mocht ik een reportage maken met prinsheerlijke beelden (al even heerlijk als hun brood en gebak). De reportage vond plaats begin juli. Pitje zomer. Er glinsterde nog dauw op het struikgewas en in de bomen fluiten vogels hun ochtendlied. En tijdens de reportage snoof ik de geur op van zoveel lekker gebak!

Een heel fijn eindresultaat met superveel verfijnde beelden waarvan ik nu enkel al de foto van in de winkel met jullie kan delen… maar één beeld spreekt soms boekdelen :-).

Hartelijk dank Sabine & Hans voor de prinsheerlijke reportage en het vertrouwen!!!

Veel liefs,


Ook zin in lekkere taarten? Heerlijke bokkenpootjes? De lekkerste rijsttaartjes? Ovenvers brood? Eén adres: fijnbakkerij Passchendaele! Passendalestraat 236 te Passendale

Gezinsreportage! Vier op een rij!

Terwijl het buiten regent wentel ik me even in zomerherinneringen. Ik denk dat het een reden heeft waarom ik zoveel blogs voor de herfst bewaar. Want hoe mooi ik de herfst ook vind, heel stiekem heb ik wat zomerheimwee.

Even deze reportage  visualiseren. Ik die weeral, er waren wegenwerken, gigantisch de weg kwijt was (er blijven zekerheden in het leven). En als ik dan aankom -net net op tijd, ik ken mezelf en mijn aangeboren talent voor richtingloosheid waardoor ik ook wel richtiningloosheidtijd inbouw- ook terug een prachtig gezin op een prachtige locatie.

ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-3

ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-15

ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-2ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-6ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-7ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-4ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-8ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-9

Ik heb echt veel klanten die de wereld mooier maken door hun manier van zijn! Dit was ook terug zo’n gezin (even subtiel opscheppen naar andere fotografen 🙃 ik heb echt megaveel toffe mensen in mijn klantenbestand).

 

ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-10ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-11ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-12ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-13ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-14

Een heerlijke, zomerse vooravond!ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-16ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-17ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-18ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-19ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-20ann-elise lietaert fotografie gezinsfotografie spontaan romantisch natuur_-21

Met dit gezin had ik eerder al enkele reportages voor de communie van Robbe.  Een heel fijn en mooi gezin om te mogen vastleggen!

https://blog.ann-elise.be/2017/06/07/robbe-proficiat-kanjer/
https://blog.ann-elise.be/2017/06/29/robbe-veelbelovend/

Dankjewel voor het vertrouwen!!!

Liefs,

bruin

Alles met de wind :-) Familiereportage in juni

Mijn oudste zoon Rube, weet dat ik een reportage heb met de familie van één van zijn beste vrienden, Béric. Twee grote, lieve ogen kijken me op die zaterdagnamiddag heel warm aan en smeken me om alsjeblieft, alsjeblieft mee te mogen gaan.

Daar kan ik dus geen nee tegen zeggen.

En het gebeurt wel vaker dat mijn twee wildebrassen tijdens mijn fotoreportages door de bossen zwerven. Geschramd, vol modder én met walkie talkie.

Het is begin juni en een gure wind teistert het land waardoor ik  even twijfel of we de reportage nu laten doorgaan op de afgesproken locatie. Ik vertrek vroeger om na te gaan of we de wind in de rug hebben of of ik eerder de wind van voor krijg :-).

Met ramptoeristenop’wind’ing denken we heel even dat er een grote boom is omgewaaid maar bij nader inzien bleek deze op vakkundige manier geveld te zijn (sinds ik het boek las van Peter Wohlleben, bloedt mijn hart bij alle bomen die vaak onterecht worden gekapt).

Met verse overtuiging vindt mijn Rube het alvast een ideale dag voor een reportage. Ik stuur een berichtje naar Maaike, de mama van Béric, om te laten weten dat het “haalbaar” is op deze locatie en laat weten dat ik gezelschap mee heb. Maaike is juf op de school van mijn zoontjes.  Ze is zo heel stiekem de juf die ik als kind had gewild. Zo iemand die verhalen laat renderen, je meeneemt in zoveel boeiende werelden!*

ann-elise lietaert fotografie gezinsreportage spontane fotografie3

Even later kunnen we van start gaan met de reportage.

ann-elise lietaert fotografie gezinsreportage spontane fotografie1

En dan toch even tegenwind. Eén van de neefjes valt.   Normaal ben ik degene die struikelt tijdens de reportages dus ik ben echt wel ervaringsdeskundige in het niet leuk vinden van valpartijen (ik denk dat ik gewoon mijn valpartijen wat meer body zou moeten geven door ze bijvoorbeeld af te werken met een koprol maar dit lukt gewoon niet met mijn fototoestel in mijn handen). Ah, ik heb te doen met deze lieve, fijne kerel.

ann-elise lietaert fotografie gezinsreportage spontane fotografie10

ann-elise lietaert fotografie gezinsreportage spontane fotografie11

ann-elise lietaert fotografie gezinsreportage spontane fotografie8

Uiteindelijk worden alle valpartijen vergeten en wordt het een fijne reportage met fijne mensen met fijne streepjes zonlicht.

ann-elise lietaert fotografie gezinsreportage spontane fotografie9ann-elise lietaert fotografie gezinsreportage spontane fotografie6ann-elise lietaert fotografie gezinsreportage spontane fotografie7ann-elise lietaert fotografie gezinsreportage spontane fotografie5ann-elise lietaert fotografie gezinsreportage spontane fotografie2ann-elise lietaert fotografie gezinsreportage spontane fotografie4

Dankjewel voor de fijne namiddag en voor het vertrouwen!

Veel liefs,

bruin.png

*: voor mij is het te laat, maar, wie weet, voor jullie kinderen misschien nog niet ;-). Op zoek naar een school, naar een wereld vol verhalen, waar kinderen meedeinen op het ritme van de seizoenen?  www.koningsdale.be 

Meer beeldmateriaal of een reportage boeken? www.ann-elise.be